i duyursansa bağışla ki, səni yaban əllərə satdım.Bağışla…Bağışla… Bağışla…
- Xanım, başınızı vurmayıb mər-mərə zədələnəcək, gəlin maşına minin və gedək artıq. Allah rəhmət etsin…
Mən… Mən… nə söz deyim bilmirəm. Ad günümün hədiyyəsi anamın kim olduğunu bildim. Xa-xa-xa… Xa-xa-xa…. Bu necə bir şeydir İlahi? Mənim gerçək anam Zərinə , atam isə Nizamidir… O zaman…O zaman… Anar mənim qardaşım olub. Doğma qardaşım.. Uşaqlıqdan böyüdüyüm insan, mənim qardaşım olub. Ona görə Zərinə ana da mənə elə Anar kimi baxırdı. Uşaq vaxtı, çörəyin üstünə qaymaq çəkərkən, birinci mənə verirdi. Yox, Zərinə mənim anam ola bilməz! Heç vaxt da olmayacaq. Məni satan insan anam ola bilməz, məni başqa əllərə verən biri ata da ola bilməz. Mənim bu dünaya da nə anam olub, nə də atam. Əgər içlərində vicdanı olan və Allahdan qorxanı var idisə, biri mənə deyərdi ki, sənin valideynlərin başqa adamlardır. Nifrət edirəm artıq hər şeyə. Səsimi ucaldıram, Allah hardadısa ora! “ EY RƏBBİM, BU NƏ CƏHƏNNƏMDİR MƏNƏ YAŞADIRSAN, MƏHV ET MƏNİ. MƏNİ CƏHƏNNƏMİN ƏN DƏRİN YERİNƏ GÖNDƏR, ANCAQ BURADA QALMAYIM. MƏN BAŞQA HƏQİQƏTLƏR ÖYRƏNMƏK İSTƏMİRƏM. QƏSDƏNMİ EDİRSƏN BUNU? MƏNİ NİYƏ UNUTDUN BU DÜNYADA, ÇƏK APAR MƏNİ TULLA VƏ YANDIR BİR KÜNCDƏ, KÜL ET MƏNİ, MƏHV ET MƏNİ. YOXSA MƏN BURADA AYRI BİR HƏQİQƏT DƏ ÖYRƏNSƏM, NƏ EDƏCƏYİMİ BİLMƏYƏCƏYƏM. Dizlərimi yerə çökürəm və əlimi üzümə qoyuram səkit səslə, “SƏN HƏR ŞEYİN SAHİBİ, RƏHMAN VƏ RƏHİM OLANSAN… HAQQIMDA NƏYİ MƏSLƏHƏT BİLİRSƏNSƏ ONU ET…”
Axı mənim günahım nə idi ki, bu qədər yalanların içində böyüyüm. Yaxşı ki, öldüm. Ölməsəydim bu həqiqəti heç vaxt bilməyəcəkdim. Bu qəbirin üstündə dura bilmirəm. Şəkilim sıxır məni, rədd olub gedirəm başqa bir yerə. Ancaq hara? Elə bir yer olsun ki, heç nə düşünməyim. Hansı qitəyə gedim?Hansı okeanın dibinə girim?
Aralıq dənizinin üstündə gəzirəm. Dalğalar ayaqlarımın altından keçir. Böyük və sonsuz dənizin ortasındayam. Uzaqdan yaşıl bir ada görsənir, ya bu Sardiniyadır, ya da Korsika. Ancaq heç birinə getməyəcəm. Çünki