olacaq, onun adı isə Xədicə olacaq. Bu uşaqların adını atası qoyacaq. Üçüncü və son oğlu olacaq, bu ad vermə haqqını isə anası qoyacaq. Oğlunun adını Fərid qoyacaq. Onun və sənin saf sevginə görə Allah təala Cənnətdə sizləri qovuşduracaq. Siz daima bir olacaqsınız və əbədiyyən ruhlarınız xoşbəxt yaşayacaq. Valideynlərində sənin Cənnətdəki xoşbəxtliyinə şahid olacaq.
- Allahım…Sənə min şükür olsun…
- İndisə hazırlaş gedirsən Cənnətə…
Epiloq
Böyük və işıqlı qapıdan parlaq bir yerə daxil oldum və sonra Cənnəti gördüm. Qardaşım gəlib mənə sarıldı. Üzümdən, gözümdən öpdü. Mən Cənnəti sizə təsvir edə bilmərəm. Çünki bura o qədər möhtəşəmdir ki… Əməllərinizdə saleh olun və hamınız bura gəlin… Bundan başqa heç nə deyə bilmərəm. İndi mən burada Baharımı gözləyəcəyəm, anamı, atamı, Safura anamı , Nizami atamı gözləyəcəyəm. Yanımda da elə uşaqlıq dostum və sonradan məlum olduğu qardaşımla birlikdə buranın həzzini, ləzzətini yaşayaraq sevdiklərimizi gözləyirik.
Unutmayaq ki, hər bir insanın ölümündə Allahın hikməti var. Özünüz mənim halımı gördünüz. Nələr yaşadım, nələr çəkdim… Ancaq Allahı unutmadım və olduğum məkan isə bura oldu. İndi mən burada çox rahatam. Bilirəm ki, Bahar məni həmişə sevəcək… Bilirəm ki, artıq xalqım tam bir firavanlıqla azad və demokratiya şəraitində yaşayacaq… Bilirəm ki, Allah heç bir kəsə ədalətsizliklə yanaşmır….
Baharımın bir sözü var idi: “Yalnız qalanda ağlayırsansa, deməli günahsızsan”… Mən ruh olanda ağlaya bilmirdim. Özüdə yalnız idim – deyə düşünürdüm. İndi anladım ki, ruh olduğum müddətdə yalnız deyilmişəm. Həmişə Yaradanımız məni izləyib… Ona görə ağlaya bilməmişəm…Xülasə:
“ Hər kəslə burada görüşmək ümidilə, hamıya