az sıxıldım. Anara göz vuraraq, çölə çıxmağını işarə kimi bildirdim.
Sahilin kənarında gəzərkən, qardaşım olmasına baxmayaraq, onu qardaşım gördüyüm üçün, Baharla ailə quracağımı söylədim. O çox sevinmişdi. Sevincinin həddi görünmürdü. O da tək uşaqdır və əmin idim ki, o da məni elə böyük qardaşı kimi görür.
Anar məni maşınına mindirərək bunu qeyd etmək üçün bir restorana aparmaq istədi. Ancaq razılaşmadım. O məni bir-başa evə apardı. Artıq hava qaralmışdı. Anar məni düşürən kimi, maşını sevincindən bərkdən sürərək, gözdən itdi.
Evimizlə qarşı-qarşıya olan evdən yenə dava düşmüşdü. Polis rəisi Cahangir, yenə sərxoş evə gəlib, öz arvadını döyürdü. Onların da qəribə hekayələri var.
Bir gün, Cahangir, arvadı Şöləyə yalan söyləyərək iş üçün rayonlardan birinə gedəcəyini söyləmişdi. Gecə ikən o öz evini güdür və evə başqa bir oğlanın daxil olduğunu görür. Cahangir qapını açır və evə girir, Şölə ilə oğlan yataqda sevişərkən üstlərinə çıxır. Təbii ki, Cahangir silahı ilə oğlanı yataqdaca bir güllə ilə öldürür. Şöləyə heç bir şey etmir. Bəlkə də sevdiyindən heç bir şey etmir. Cinayət araşdırması zamanı təbii ki, Cahangir rəis olduğundan heç bir şey olmur. Oğlan isə oğru kimi göstərilir məhkəmədə.
Həmin gündən sonra Cahangir evə içkili halda gələrək arvadını döyür.
Mən başımı sallayaraq, qapını döydüm. Qapı bir az gec açıldı. Anam qapını açanda hicabda idi və başa düşdüm ki, namaz qılırmış. İçəri keçib əl-üzümü yuyub axşam namazını qıldım. Namazımı bitirəndə valideynlərimə Bahar ilə evlənəcəyimi söylədim və tezliklə elçi getmələrini istədim. Anamın sevinci gözyaşlarından bilinirdi. Atam da fəxr edirdi ki, həkim gəlinləri olacaq. Anam dedi:
- İstərdim ki, mitinqdən sonra elçi gedəsiniz.
- Oğlum, nə olar ki, bu mitinqlərə getməyəsən? – anam həyəcanla dedi.
- Ana, ata özünüz Quran hafizi insanlarsınız. Bəs ümmət-i Məhəmməd (sav) buyurmayıb kı, haqqa dost ol, haqsıza qarşı savaş. Mən yanlış bir şey etmirəm, Allahın dediyini edirəm. – Sözümü atam dedi.
- Gedərsən