n oğul. Allah köməyiniz olsun, sənin də, dostlarının da! Əlbəttə bir gün ədalət öz yerini tapacaq. Artıq iyirmi səkkiz yaşın var, sən özün hər şeyi yaxşı bilirsən və başa düşürsən. Bax artıq ailə qururusan!
- Təşəkkür edirəm , atacan. Nərd oynayaq?
- Uduzmaq istəyirsənsə, gəl.
- Mən də sizə pürrəngi bir çay dəmləyim. – ailəmin məni başa düşən olması, məni çox sevindirir. Həqiqətən onları çox sevirəm. Atam həmişəki kimi, üç tas oyunda mənə qalib gəldi.
Birdən qapı bərkdən döyülməyə başladı. Rəisin həyat yoldaşı üzü qan içində qapının arxasında idi. Anam onu içəri aldı.
- Xədicə xala, xahiş edirəm məni qoruyun. Öldürəcək məni!
- Gəl qızım qorxma. Burda sənə heç kim, heç nə edə bilməz.
- İcazə verin bu gün sizdə qalım. Sabah anam gilə deyim, rayondan gəlsinlər məni bu caninin əlindən qurtarsınlar.
Mən bu olanlara qarışmaq istəmədim. Amma çöldən Cahangir qışqıra-qışqıra gəli qapını döydü. “Fahişə, fahişə! Çıx gəl görüm bura. And olsun öldürəcəm. Başqasının evinə girmək nə deməkdir?! -qapını bərkdən döyürdü.
Atam qapını açdı və rəisə dedi:
- Şölə, bu gün bizdə qalsa yaxşı olar.
- Çəkil əə , sən kimsən?! – hıçqıraraq dedi.
- Oğlum, içkilisən, qoy səhər açılsın elə danışaq. İndi get yat!
Atamın səsinə mən gəldim. Rəis atamı vurmaq istəyirdi. Həmin vaxt atamı geri çəkib, onun qolundan tutdum və üzünə yumruq irişdirdim. Ayağı sürüşərək yerə bərk dəyməsi də onu ikinci dəfə bərk sarsıtdı. Naləsindən hiss olunurdu ki, beli çox ağrıtdı. O ayağa birtəhər qalxaraq dedi:
- Küçük, sənin var-yoxunu s……..m!
- İtil burdan! Get ayıl sonra danış! – O, kefli halda evinə girdi. Atam dedi:
- Fərid, gərək vurmazdın.Sözlə başa salardıq.
- Ata səni vuracaqdı o alçaq. Buna heç kim cürət edə bilməz.
- Axı özün bilirsən, o evinin içində adam öldürdü. Sənə nəsə eləsə bəs?
- Mənə heç kim, heç nə edə bilməz!
Biz içəri keçdik. Anam ağlayan Şöləni susdurmağa çalışırdı. Mənim yerimi ona hazırladı və Şöləni içəri aparıb yatızdırdı.
***
Səhər açıldı və hər kəs stol arxasında idi.