a isə mətbəxdə o zaman yemək yeyirdi. Yeməyini yeyib qurtardıqdan sonra süfrəni yığır və salona keçir. Televizoru işə salır və əlini cibinə atır, amma telefonunu cibində tapmır. Sonra yadına düşür ki, telefonu otağında çantasının içindədir. Gedib telefonu götürür. Telefonunu əlinə alır və görür ki, ona Muraddan mesaj gəlib. İlk öncə oxumaq istəmir, amma sonra mesaj onu maraqlandırır və düşünür ki, Muradla danışmadığı halda Murad niyə mesaj yazsın ki ona? Bəlkə vacib sözü var. Mesajı açır və başlayır oxumağa. " Salam , bağışla axşam – axşam narahat etdim. Sadəcə sənə bir neçə kəlmə sözüm var, yazdıqlarımı oxusan sevinərəm. Amma sən bunları oxuduqda mən həyatd aolmayacam. BU sənə yazdığım son mesajdır. Bəlkə də mənsiz daha yaxşı bacararsan.. Mən səni çox sevmişdim, ağlına gətirə bilməyəcəyin qədər çox həmdə. Sadəcə bunu bil mənim qəlbimin hakimi, ömrümün , günümün , qəlbimin sakini təkcə sən oldun, səndən başqası olmadı... Sən mənim ilk sevgim idin və elə də qalacaqsan. Son sətirlərimdir sənə. Birdə mən olmayacam həyatında. Birdə görməyəcəksən məni. Bir də son söz olaraq, bağışla narahat etdim səni. Sadəcə qəlbimdəki acını biraz olsun dindirmək istədim. Səni çox sevdim " Damla mesajı oxuya-oxuya gözündən yaşlar axıb, yanağına düşür və süzülür. Damla yerindəcə donub qalır, ilk öncə düşünür ki, Murad cəsarətsizdir, bacarmaz. Sonra isə düşünür ki, birdən intihar etdi, o zaman nə olsun? Bilmir nə etsin. Birdən Natiq ağlına gəlir və tez Natiqə zəng vurub olanları deyir.
- Natiq:
- Yaxşı təlaşlanma mən indi gedib baxaram Murada. Natiq Damlaya ürək-dirək versə də öz içindəki təlaş onu yeyib bitirirdi. Natiq tez öz evindən çıxır və Muradın evinə tərəf yollanır. Xöşbəxtlikdən Muradın evi Natiqin evinə yaxın idi. Natiq evdən qaça-qaça Muradın evinə gəlməkdə olsun keçək Murada. Murad əlinə lezvanı götürdü və bir gözü telefonda ola-ola sol biləyini kəsdi.. Sağ əlinə keçəcəkdiki Murada zəng gəldi. Zəng edən Natiq idi. Murad telefonu söndürür. Natiq sevinir ki, Murad hələ