n məni? İndi mən kiminlə danışacam? Dərdlərimi kimə danışacam? Kİmdən məsləhət alacam? Pis günlərimdə kim olacaq yanımda. Kim verəcək təsəlli mənə? Kiminlə deyib güləcəm? Hara getdin? Məni düşünmədin, ailəni düşünmədin, dostlarını düşünmədin... Sən bu qədər düşüncəsiz deyildin. İradəsiz deyildin, gücsüz deyildin. De sevgi bu qədərmi gücsüz edir insanı? Bu qədərmi kor edir insanı? Qalx ayağa de ki, zarafat edirəm ölməmişəm. Qalx! Qalx! Qaaalx! Necə qardaşsan, necə dostsan tək qoydun məni? Sonda başını Muradın sinəsi üstə qoyur və hönkürtü ilə ağlayır. Natiqi birtəhər Maşından düşürdürlər. Natiq biraz sonra Damlaya zəng vurur. Damla xöşbəxtsənmi? Sevin, bayram et! Yoxdur Murad! Öldü, hərşey bitdi! Sənə görə oldu, sən öldürdün onu. Sən məhv etdin! Sənə görə intihar etdi. Özün danışmadın onunla, başa salmadın. Xöşbəxt ol, bayram et.... Yaşa Muradsız... O sənsiz yaşaya bilmədi ama bunu da yadda saxla! Natiq bunları deyib telefonu söndürür. Damla çox pis olur, amma nə etməli olan oldu deyə düşünür. Sonra isə Natiqin sözlərinə də haqq verir. Damla başlayır ağlamağa. Gecə səhər qədər ağlayır. Səhər açılır Natiq və Damla birtəhər işə gəlirlər. İşə gəldikdə Natiq Damlanın üzünə belə baxmır. Natiq iş yerinə daxil olur və uca bir səslə... Dinləyin məni! Dünən canımdan, qanımdan olan qradaşım Murad intihar etdi... İndi kim istəyir sevinsin, bayram etsin. Murad kimi adam bir də olmaz, tapılmaz! Heçbiriniz Muradın dırnağı belə ola bilməzsiniz. Natiq əsəbdən öz stolundakıların hamsını vurub sındırır. Birtəhər iş yoldaşları onu sakitləşdirə bilirlər.
- Natiq:
- Son olaraq! Axşamüstü Muradı torpağa tapşıracağıq! Muradı sevən hərkəs gəlsin onu son mənzilə yola salaq! Natiq bunları deyib çıxıb gedir. Bir neçə saat sonra Qəbristanlıqda yığışır hərkəs. Muradı son mənzilə yola salırlar. Hərkəs ağlayır. Natiq artıq dəli olurdu az qala. Muradın valideynləri Moskvadan gəlmişdilər onlarda inanmırdılar övladlarının intihar etməsinə. Bir müddət sonra onu məzara qoyurlar. Natiq qışqırır: