diqqətlə baxsan Sevgi baxışları görərdin. Bir gün Damla Murada baxan zaman Murad nə baş verdiyini soruşdu, Damla isə gülümsəyərək heçbirşey olmadığını söylədi. Amma get-gedə bu baxışlar çoxalır və Muradı dəli edirdi. Deyəsən Murad asta-asta Damlaya aşiq olurdu. Artıq Murad Damlaya aşiq oldu. Damlanı görmədən yaşaya bilmirdi. Gecələr yatmır, yalnız onu düşünürdü. Bir gün o qərara gəldi ki, Hisslərini Damlaya etiraf etsin. Artıq özü ilə bacarmırdı çünki. Səhər açıldı yenə iş yerində onlar bir-birini görüb salamlaşdılar. və öz masalarına keçdilər. Bir neçə saat sonra Murad bütün cəsarətini toplayıb Damlaya yaxınlaşdı.
Damla: Buyur nəsə lazımdı Murad?
Murad:Səninlə çox vacib bir şey danışmalıyam
Damla: buyur əyləş danışaq.
Murad əyləşdi və elə ağzını açmışdı ki, birdən işyoldaşlarından biri Damlaya yaxınlaşaraq müdirin onu çağırdığını söylədi.
Damla: Murad bağışla müdir çağırır gedim görüm nə deyir. Sonra danışarıqda olar?
Murad: hə əlbəttə, get. Damla gedir. Damla getdikdən sonra Muradın güclə topladığı cəsarəti bir anda məhv olur. Üzgün bir halda masasına keçir. Bunu görən Natiq Murada yaxınlaşaraq Qardaşım nə olub niyə belə üzgünsən?
Murad: heçnə qardaşım, boş ver.
Natiq: O nədi deyirsən? mən qardaşın deyiləm məgər? Dostun deyiləm məgər? Qardaşıma nə olduğunu bilmək mənim haqqım deyil məgər?
Murad: hə yaxşı düz deyirsən o zaman əyləş olanları danışım. Natiq əyləşir və Murad olanları Natiqə danışır.
Natiq: ehh qardaşım sən də Sevgi xəstəliyinə tutulmusan. Nə deyim ki sənə. Sonu yaxşı olar inşaALLAH.
MUrad: qardaşım mən onu görmədən yaşaya bilmirəm, sanki o mənim nəfəsimdir. Onu birgün görəməsəm heyfslənirəm, üzülürəm.
NAtiq: qardaşım görünür sən yaman dərdə düşmüsən.
Murad: həə
Natiq: hisslərini ona etiraf etsən olmaz?
MUrad: Bayaq elə ona yaxınlaşıb olanları danışacaqdım ki, müdir çağırdı onu. Sonra mən də güclə topladığım cəsarətim məhv oldu deyə öz masama keçdim.
Natiq: hmm bildim qardaşım. Nə isə mən indi öz masama keçim.
Murad: