: dinlədiyin üçün çoxsağol.
Natiq: Dəyməz mənim yerimdə sən də olsan elə edərdin.
Sonra Natiq öz masasına keçir. Birazdan Damla müdirin otağından çıxır və gəlir görür ki,Murad öz masasına keçib artıq. Fikirləşir ki, görəsən Murad ona bu qədər önəmli nə deyəcəkdi? SOnra da düşünür ki, vacibdirsə birazdan yaxınlaşıb deyər.
Bİr neçə gün belə ötür, Murad artıq Şam kimi əriyirdi sanki Damlaya qarşı olan sevgisindən. Natiq dostu, qardaşı olan Muradı bu halda görməyə dözmürdü. Birgün qərara aldı ki, bəs olanların hamsını Damlaya danışsın. Natiq Damlaya yaxınlaşaraq:
-Damla evə gedəndə məni gözlə sənə deyiləsi sözlərim var.
Damla:
-hə yaxşı gözlərəm.
Axşam olur və hərkəs evə getməyə hazırlaşır. Damla:
-Natiq aşağıda qapıda gözləyirəm səni.
Natiq:
-Hə yaxşı gəlirəm indi.
Natiq çantasını yığıb aşağı düşür. Damla onu gözləyirdi dediyi kimi. Damla:
- hə nə danışacaqsan mənimlə?
Natiq:
-bax indi danışacaqlarım aramızda qalacaq, kimsə bilməyəcək
Damla:
_yaxşı de görüm.
Natiq:
_ Deməli bilmirəm indi sənə danışacaqlarım səni sevindirəcək ya üzəcək , amma danışmalıyam başqa yolu yoxdur bunun. Çox düşündüm ama olmur. İndi danışacaqlarım Murad haqqdadır.
Damla:
-Muradın bura nə aidiyyatı var?
Natiq:
- Keçən dəfə Murad sənin masana yaxınlaşıb səninlə çox vacib birşey danışacağını söyləmişdi. Yadındadır?
Damla:
-Hə , ama o zaman məni müdir çağırdı getməli oldum gələndə də Gördüm Murad öz masasına keçib artıq.
Natiq:
-Bəs nəyə görə ona yaxınlaşıb sənə nə deyəcəyini soruşmadın?
Damla:
-Düşündüm ki, əgər vacib birşey danışacaqdısa sonra yenə gəlib danışar, amma gəlmədi.
Natiq:
-Bax demeli Murad səni sevir, sənin eşqindən bircə o qalıb ki, dəli olsun. Bunları sənə dediyimdən Muradın xəbəri yoxdur.Onun hərgün üzüldüyünü görmək məni də üzür. Çalış məni də başa düş. O an Damlanın üzündə xəfif bir gülümsəmə yaranır, ama sonra üzdəki gülümsəmə bir anda itir.
Damla:
-Mən getməliyəm daha gecdir.
Natiq:
-Hə yaxşı get sağ-salamat, ama danışdıqlarımız