x darıxıbmış. Artıq 3 ildir ki, onların üzünü görmür. Muradın az öncə üzündə yaranan gülümsəmə bir anda sönür və az qalır ki, Murad hönkür-hönkür ağlasın.
Natiq:
-Üzümlə qardaşım, bir ay nədir ki, tez gəlib keçər
Murad:
-Bir dəqiqə dayan, mən də gedəcəm onunla.
Natiq:
-Xeyr getmə, elə etmə. Orası kənd yeridir. Səhv başa düşərlər orda sizi.
Murad:
-Sən də düz deyirsən. O zaman birtəhər dözəcəm.
Natiq:
-Təəssüf ki
Murad:
-Nə vaxt gedəcək?
Natiq:
-Deyəsən sabah səhər saat 09:00-da avtobusla gedəcək.
Murad:
- Çoxsağol qardaşım, ALLAH səndən razı olsun, nə yaxşı ki, varsan..
Natiq:
- O nə sözdür? Borcumdur. Bir də eşitməyim. Murad gülümsünür, Natiq isə öz masasına keçir. Murad heyfislənir, amma neyləməli? Əlindən birşey gəlməz ki?! Nəysə axşam olur hərkəs işdən çıxıb evə gedir və Murad yenə Damlanı evinə qədər ötürür. Murad Damlanı evinə ötürdükdən sonra öz evinə qaıyıdır. Evə gəlib saatı 08:00- a qurur və yatır. Yuxusunda Damlanı görür. Onunla birgə əl-ələ bulvarda gəzdiklərini görür.Damlaya sevgisini etiraf edir və Damla da elə ağzını açıb "mən də səni sevirəm” deyəcəkdi ki, elə bu an saat zəng çalır və Murad yuxudan ayılır. Tez – bazar evdən çıxıb Damlanın evinə tərəf gedir. Murad Damlanın evinə yenicə çatmışdı ki, gördü ki, qapı açıldı və Damla əlində çanta ilə bayıra çıxdı. Birazdan taksi gəldi, Damla taksiyə minərkən Muradı görür və gülümsünür. Murad da onun arxasınca getmək istəyirdi ki, birdən gözü qolundakı saatına sataşdı. Artıq saat 09:30 idi. Murad isə saat 10:00-da işdə olmalı idi. Məcbur bir taksi tutub işə tərəf üz tutur. İş yerinə çatır və çox üzgün bir halda iş yerinə çatır. Natiq onu görüb ona yaxınlaşır və ona təsəlli verir. Üzülmə qardaşım dünyanın sonu deyilki?! O sadəcə bir aylıq gedib. Bir ay nədirki? Tez gəlib tez də keçəcək, görərsən.
Murad:
-İnşaALLAH
Daha sonra Natiq öz yerinə keçir. Murad üzgün görünürdü, amma nə etməli? Dözəcək, səbr edəcək birtəhər. Nəysə bir-bir ötür günlər. Murad da bir-bir sayır günləri. Gün