ə dəyişdi Damla? Niyə dəyişdi? Sonra da düşünürdü ki, bəlkə də Damla yorğunluqdan onu görməyib. Bu suallar Muradı yaman yordu həm də artıq 3 gün idi ki, Murad yatmırdı. Murad belə qərara gəldi ki, öz evinə getsin, yatsın səhər ayıq başla işə getsin. Qərarına əməl etdi həmçinin. Evinə getdi, qapını açıb içəri daxil oldu sonra isə yatağına tərəf getdi və uzandı və bu düşüncülərlə də onu yuxu apardı. Gözlərini açanda bir də onu gördü ki, artıq saat 09:00-dur. Ayağa qalxıb əl-üzünü yuyub, paltarlarını dəyişib, yeməyini yedikdən sonra evdən çıxdı. Yenə həmin suallar idi beynində, cavabsız , onu yoran suallar. İş yerinə çatdı Murad. Damla öz masasında əyləşmişdi.. Muradın fikri Damla da idi. Damla daha əvvəlki kimi baxmırdı Murada. Baxışları dəyişmişdi Damlanın. Əvvəllər Damlanın baxışlarında duyulan sevgi hissini indi nifrət hissi əvəz edirdi. Muradı məhv edirdi bu baxışlar.
Birgün Murad öz masasında əyləşmişdi. Natiq ona yaxınlaşdı. Nəsə elə bil keyfi yox idi Natiqin.
Murad:
- Nə olub qardaşım?
Natiq köks ötürərək:
- Eeeeh nələr olmayıb ki?!
Murad:
- De görüm nə olub?
Natiq:
- İndi danışacaqlarım səni bəlkə də çox üzəcək, dünyan qaralacaq, amma deməliyəm, başqa çarəm yoxdur.
Murad:
- Məni üzəcək tək şey Damla haqqında ola bilər.
Natiq:
- Doğru təxmin etdin. Madam ki, söhbət açıldı danışım o zaman. Deməli sadəcə danışma və məni dinlə.
Murad:
- Tez ol ürəyim partdadı.
Natiq:
- Deməli, Damla deyir ki, bəs Murada de ki, mən onu sevmirəm, sevməmişəm, sevməyəcəyəm də, ondan zəhləm gedir. Day arxamca da düşməsin. Mən onun hisslərinə qatışmıram , məni sevir sevsin, amma mən onu sevməyəcəm, bunu belə bilsin. O an sanki Muradın gözündə dünya qaraldı.
- Natiq:
- - Qardaşım nə oldu?
- Murad:
- Heçnə, xaiş edirəm öz masana keç, biraz tək qalmaq istəyirəm və xaiş edirəm sual vermə.
- Natiq:
- Yaxşı, amma nəsə lazım olsa çağır, gəlim.
- Murad:
- Çoxsağol, ALLAH razı olsun.Natiq gülümsəyərək öz masasına keçir. Murad isə bu sulların içində artıq