gedir ondan. Ele elemesin ki, sonra başqa cür danışım onunla. Birde mene baxmasın, menim işlerime qarışmasın.!
- Murad üzülerek:
- Çoxsağol qardaşım yene de.
- Natiq:
- Deymez
- Bu sözlerden sonra sanki dünya Muradın başına yıxıldı, nefesi susacaqmış kimi oldu. Amma ne etmeli? Sebr etmekden başqa bir çaresi yox idi Muradın. Amma daha ne qeder sebr etmesi lazım idi? Döze bilmirdi artıq Murad. Damlasız keçen hergün Zillet, qem – keder , gözyaşından başqa birşey deyildi. Günden-güne bir şamtek eriyirdi Murad Damlaya olan sevgisinden. Artıq söz keçire de bilmirdi üreyine. Sevmir , sevmesin eybi yox, amma Bir salamı bele qıymaq çetin idimi? Her seven bu ezaba qatlaşmalı idimi? Yoxsa tekce Murad çekirdi bu qeder ezab?! Sevmek günah idi mi? Murad pis bir şey etmişmiydi? Murad artıq tab getire bilmirdi . Artıq ölmek isteyirdi. Bu düşüncelerle İntihar etmek qerarına geldi. İşden çıxdı ve evine teref yol aldı. Qerara almışdı intihar edecekdi, başqa çaresi yox idi. Yaşamaq olmurdu bu sevgiyle, acıyla, ezabla. Murad evde tek yaşayırdı. Ailesi Moskvada qalırdı. Murad son bir mesaj Damlanın telefonuna yazır. " Salam , bağışla axşam – axşam narahat etdim. Sadece sene bir neçe kelme sözüm var, yazdıqlarımı oxusan sevinerem. Amma sen bunları oxuduqda men heyatd aolmayacam. BU sene yazdığım son mesajdır. Belke de mensiz daha yaxşı bacararsan.. Men seni çox sevmişdim, ağlına getire bilmeyeceyin qeder çox hemde. Sadece bunu bil menim qelbimin hakimi, ömrümün , günümün , qelbimin sakini tekce sen oldun, senden başqası olmadı... Sen menim ilk sevgim idin ve ele de qalacaqsan. Son setirlerimdir sene. Birde men olmayacam heyatında. Birde görmeyeceksen meni. Bir de son söz olaraq, bağışla narahat etdim seni. Sadece qelbimdeki acını biraz olsun dindirmek istedim. Seni çox sevdim " Mesajı bitirdikden sonra Damlaya gönderir. Ne yazıq ki, bu meaj Damlanın telefonuna gelse de Damla mesajın sesini eşitmir. Telefonu çantasında olur ve çantası da öz otağında. Damla ise metbexde o zaman

<< 1 ... 10 11 [12] 13 14 ... 16 >>