3 ildir ki, onların üzünü görmür. Muradın az önce üzünde yaranan gülümseme bir anda sönür ve az qalır ki, Murad hönkür-hönkür ağlasın.
Natiq:
-Üzümle qardaşım, bir ay nedir ki, tez gelib keçer
Murad:
-Bir deqiqe dayan, men de gedecem onunla.
Natiq:
-Xeyr getme, ele etme. Orası kend yeridir. Sehv başa düşerler orda sizi.
Murad:
-Sen de düz deyirsen. O zaman birteher dözecem.
Natiq:
-Teessüf ki
Murad:
-Ne vaxt gedecek?
Natiq:
-Deyesen sabah seher saat 09:00-da avtobusla gedecek.
Murad:
- Çoxsağol qardaşım, ALLAH senden razı olsun, ne yaxşı ki, varsan..
Natiq:
- O ne sözdür? Borcumdur. Bir de eşitmeyim. Murad gülümsünür, Natiq ise öz masasına keçir. Murad heyfislenir, amma neylemeli? Elinden birşey gelmez ki?! Neyse axşam olur herkes işden çıxıb eve gedir ve Murad yene Damlanı evine qeder ötürür. Murad Damlanı evine ötürdükden sonra öz evine qaıyıdır. Eve gelib saatı 08:00- a qurur ve yatır. Yuxusunda Damlanı görür. Onunla birge el-ele bulvarda gezdiklerini görür.Damlaya sevgisini etiraf edir ve Damla da ele ağzını açıb "men de seni sevirem” deyecekdi ki, ele bu an saat zeng çalır ve Murad yuxudan ayılır. Tez – bazar evden çıxıb Damlanın evine teref gedir. Murad Damlanın evine yenice çatmışdı ki, gördü ki, qapı açıldı ve Damla elinde çanta ile bayıra çıxdı. Birazdan taksi geldi, Damla taksiye minerken Muradı görür ve gülümsünür. Murad da onun arxasınca getmek isteyirdi ki, birden gözü qolundakı saatına sataşdı. Artıq saat 09:30 idi. Murad ise saat 10:00-da işde olmalı idi. Mecbur bir taksi tutub işe teref üz tutur. İş yerine çatır ve çox üzgün bir halda iş yerine çatır. Natiq onu görüb ona yaxınlaşır ve ona teselli verir. Üzülme qardaşım dünyanın sonu deyilki?! O sadece bir aylıq gedib. Bir ay nedirki? Tez gelib tez de keçecek, görersen.
Murad:
-İnşaALLAH
Daha sonra Natiq öz yerine keçir. Murad üzgün görünürdü, amma ne etmeli? Dözecek, sebr edecek birteher. Neyse bir-bir ötür günler. Murad da bir-bir sayır günleri. Gün olur artıq 20 ,

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 ... 16 >>