üçün o qeder de önemli deyildi. Onun üçün önemli olan Damla idi. Damlanı göre bileceyi, saatlarca izleye bileceyi tek yer iş yeri idi. Natiq birazdan ona yaxınlaşaraq:
- He qardaşım ne oldu? Müdir ne deyir? Murad müdirle danışdıqlarının hamsını Natiqe söyleyir.
- Natiq:
- Qardaşım mence müdir doğru deyir. O seni sevmirse dünyanın sonu deyilki?
- Murad:
- Menim üçün sonudur! Damla menim dünyamdır. O olmasa men de yoxam demekdir.
- Natiq:
- Seni başa düşürem. Sene sadece sebr dileyirem ALLAHdan. Sebrli olmağa çalış.
- Murad:
- Çalışıram, çoxsağol bu arada qardaşım. Ne yaxşı ki, varsan. Yalnız sen dinleyirsen meni.
- Natiq:
- O ne sözdür? Biz qardaşıq. Bir-birimizi her zaman dinlemeliyik.
- Murad:
- Düz deyirsen.
- Murad artıq bezmişdi, sebr ede bilmirdi. Bir an önce Damlanın da onu sevmesini isteyirdi. Amma bu mümkün deyildi., bunu Murad özü de bilirdi. Bilirdi, amma üreyine söz keçire bilmirdi.
- GÜnlerin bir günü herkes öz masasında öz masasında eyleşmiş, işi ile meşğul idi. Birden müdir geldi ve herkes ayağa qalxdı. Daha sonra müdir eyleşmelerini söyledi ve herkes yerine yeleşdi.
- Müdir:
- Demeli herkes sakit olsun ve meni dinlesin sadece. Demeli bizim şirketin işçilerini tedbire devet edibler. Tedbirin teşkilatçısı menim en yaxın dostumdur. Bu da o demekdir ki, getmek mecburidir. Tedbir sabah axşam saat 20:00-da dır. İşden çıxıb gedeceksiniz. Mene bir sözünüz yoxdursa men otağıma keçirem. Yerden ses çıxmayınca müdir öz otağına keçdi. Herkes öz işine davam etdi daha sonra. Murad sevincli idi, çanki Damlanı bir neçe saat daha görecekdi. İş çıxışında herkes evine getdi. Murad da eve geldikden sonra sabahkı tedbri düşünürdü. Esline qalsa tedbir onu maraqlandırmırdı.Onu maraqlandıran Damla idi. Ne ise Muradı bu düşüncelerle yuxu aparır, gözünü açdıqda bir de görür ki, artıq seherdir. Murad ayağa qalxıb el-üzünü yuyub, eynin deyişir ve evden çıxır. Dayanacağa gele-gele de yene de Damlanı düşünürdü. Bir müddet sonra avtobus gelir ve Murad avtobusa

<< 1 ... 7 8 [9] 10 11 ... 16 >>