sizə bu barədə başqa bir işarə veribmi?” Xanım buyurdu: “Allahı şahid tuturam ki, onun (Peyğəmbərin) belə dediyini eşitdim: “Aranızda buraxdığım hər kəsdən daha yaxşısı (üstünü) Əlidir. O, məndən sonra imam və xəlifədir. İki nəvəm və Hüseynin nəslindən gələcək doqquz nəfər də üstün imamlardır. Əgər siz onlara tabe olsanız, onların hidayət edən və hidayət olunmuş olduqlarını görəcəksiniz. Əgər onlara qarşı çıxsanız, qiyamət gününə kimi aranızda ixtilaf hökm sürəcək”.

Soruşdum: “Ey seyyidəm! Bəs niyə o (Əli) öz haqqını tələb etmədi?” Cavab verdi: “Ey Əbu Əmrə! Allahın Rəsulu buyurub: “İmam Kəbə kimidir. İnsanlar onun (imamın) yanına gələrlər, o, adamların yanına gəlməz”. (Yəni necə ki, adamlar Kəbənin ayağına gedib onu ziyarət edirlər, eləcə də imamın başına toplaşıb, onun haqqını əda etməlidirlər. Gözləməsinlər ki, imam onların ayağına gələcək və öz haqqı barədə onlara yalvaracaq). Allaha and olsun, əgər haqqı öz sahibinə versəydilər və peyğəmbərin itrətinə tabe olsaydılar, Allahın dinində bir-biri ilə ixtilafda olan iki nəfər qalmazdı (yəni bütün ixtilaflar həll olardı). Oğlum Hüseynin doqquzuncu nəsildən övladı Qaim zühur edənə kimi imaməti bir-birinə ötürərdilər. Amma onlar (camaat) Peyğəmbərin sonraya saxladığını qabağa çəkdilər, Peyğəmbərin qabağa çəkdiyini isə arxaya saldılar. Peyğəmbəri dəfn edib, torpağın qoynuna təhvil verən kimi öz istəklərinə uyğun seçki aparıb, öz rəylərinə əməl etdilər... Məgər Allahın bu əmrini eşitməyiblərmi: “Rəbbin istədiyini yaradar və seçər. Onların (bəndələrin istədiklərini etməyə) heç bir ixtiyarı yoxdur” (Qəsəs, 68). Əlbəttə, eşitmişdilər, amma Allahın buyurduğu kimi onların gözləri kor deyildi, sinələrindəki qəlbləri kor idi (Həcc, 46). Heyhat. Bu dünyada öz arzu-xəyallarını uzun etdilər, əcəllərini isə unutdular...”

(Hədis cüzi ixtisarla verilir.

Mənbə: Biharül-ənvar, 36-cı cild, səh. 353-354. Əllamə Seyyid Mühəmməd Hüseyn Hüseyni Tehrani. İmamşünasi, 7-ci cild, səh.