İnsanın gündəlik fəaliyyətinin bəlli bir hissəsini qidalanma tutur. Dünyadakı bütün canlılar öz həyatlarını təmin etmək üçün qidaya ehtiyaclıdırlər.

Yalnız insandır ki, bununla yanaşı, qidalanmanı həm də tərbiyənin bir növü kimi dəyərləndirir. Hər hansı şəxsin qidalanma tərzinə, yemək menyusuna əsasən, onun əxlaqi və mənəvi səviyyəsi haqqında müəyyən fikir yürütmək mümkündür. İnsanın xasiyyətinə, əxlaqına, dünyagörüşünə qidalanmanın böyük təsir göstərməsi danılmaz faktdır. Bu məqalədə yeməklə bağlı müqəddəslərimizin bəzi tövsiyələrini xatırladacaq, qidalanmanın bəyənilən və bəyənilməyən cəhətləri haqqında məlumat verəcəyik.

Yeməyin əsas qaydalarından biri bundan ibarətdir: acmadan yeməmək və doymadan süfrədən qalxmaq. Peyğəmbərimiz bizlərə belə nəsihət etmişdir: “Yeməyi yalnız iştahan olanda ye və hələ iştahan varkən yeməkdən əl çək”. İmam Əlinin (ə) fikrincə, hər kim yeməyin ona ziyan gətirməsini istəmirsə, gərək acmadan yeməsin və əvvəlki yeməyi mədəsindən çıxarmamış (ifraz etməmiş) təzə qida qəbul etməsin. İmam Cəfər Sadiq (ə) isə aşağıdakı üç əməldən Allahın acığı gəldiyini buyurmuşdur: yuxusu gəlmədən yatmaq, təəccüblənmədən gülmək və acmadan yemək.

Ümumiyyətlə, az yemək bəyənilən xüsusiyyətlərdən sayılır. Hədislərdə buyurulur ki, dolu mədə qədər başqa heç nədən Allahın acığı gəlməz. Çox yemək bədəni əziyyətə salar. Həzrət Əli (ə) buyururdu ki, aclıq və xəstəlik, toxluq və sağlamlıq bir yerdə olmaz. Çox yeməyin mənəvi ziyanları haqqında Peyğəmbərin bu hədisi də maraqlıdır: “Qəlblərinizi çox yeyib-içməklə öldürməyin. Çünki qəlb də əkin kimi həddən artıq suvarılsa ölər”.

Həzrət İsa Peyğəmbər (ə) çox yeməyin insana gətirdiyi ziyanlardan danışarkən Bəni-İsraili çox yeməməyə təşviq edirdi. Çünki çox yemək insana yuxu gətirər. Çox yatan adam az namaz qılar (ibadətə az vaxt ayırar). Az namaz qılan adam isə qafillərdən olar. Yəni onun qəlbi ilahi hikmətdən məhrum qalar.

Möminə yaraşan əsas xüsusiyyətlərdən biri budur ki, ailəsinin zövqünə uyğun olan