məsələnin həllindən ötrü onun yanına
gəlirlər . Ömər peyğəmbərdən ( s .a. s ) sonrakı
ixtilaflardan söz salıb irs məsələsini, Fədək
məsələsini xatırladır və Abbas ilə Əliyə ( ə) bir
zamanlar onların Əbu Bəkri və
onu ( Öməri ) yalançı , vəfasız , xain , günahkar
görmələrini , indi isə yanına öz aralarındakı
problemi həll etmək üçün gəlmələrini irad tutur.
Əbu Bəkri və Öməri yalançı , vəfasız , xain ,
günahkar bildiklərini nə Əli ( ə) , nə də Abbas inkar
etmirlər ( bu hədis Muslimin “ Səhih ” ində, “ cihad
və siyər” kitabında , “ Hukmul- fəy” babında,
1378 - 1379- cu səhifələrdə , 1757 nömrəli
hədisdir) . Təsəvvür edirsinizmi? Hər şeyi bir
kənara qoyub Əlinin ( ə) Əbu Bəkrə, Ömərə
münasibətinə diqqət edin ! Yəni , həqiqətənmi Əli
Əbu Bəkri və Öməri yalançı , vəfasız , xain ,
günahkar hesab edirmiş? Yoxsa Əli ( ə) Əbu Bəkrə
və Ömərə dil uzatmışdı ? Və yA Əli ( ə) də rafizi
idi ?
Bu hədisin sünnilərin və vəhhabilərin nəzərində
doğruluğuna şübhə yoxdur . Çünki yuxarıda da
qeyd etdiyimiz kimi , Muslim hər iki məzhəbin
nəzərində etimad edilən hədisçi ,
yazdığı “səhih” adlanan kitabı isə hər iki
məzhəbin nəzərində mötəbər kitabdır və onlara
görə bu kitabda yazılan bütün hədislər səhih
hədislərdir . Gəlin bir neçə mühim məsələyə
diqqət edək :
1. Əgər irad tutulub deyilsə ki , Quranda Əbu Bəkr
və Ömər təriflənir , Allah onlardan razı olduğunu
bildirir, cavab olaraq deyə bilərəm ki , əvvəla ,
Quranda Əbu Bəkr və Ömərin adı birbaşa çəkilib
təriflənmir , sadəcə bəzi ayələr var ki , Əbu Bəkr və
Ömər tərəfdarları həmin ayələrdə keçən “Allahın
razılığı ” məsələsinin şeyxeynə ( Əbu Bəkr və
Ömərə) də şamil olunduğunu iddia edirlər.
Halbuki, bu həqiqətən də belə olsaydı Quranın
mahir bilicilərindən olan Əli ( ə) kimi bir şəxsiyyət
heç vaxt Allahın razı olduğu şəxsləri yalançı
vəfasız , xain , günahkar adlandırmazdı.
2. İşin içindən çıxmağa çalışan bəzi sünni alimləri
bu sözlərin əslində Əliyə ( ə) aid olmadığını,
Ömərin də Abbas və Əliyə (