( ə) qarşı belə bir
ittiham irəli sürmədiyi , bu sözlərin sadəcə hədisi
nəql edən ravilərin artırması ola biləcəyi ehtimalını
irəli sürmüşlər. “ Ravi”nin nə anlama gəldiyi
haqqında qısaca məlumat verək. Ravi - rəvayəti
nəql edən şəxsə deyilir . Məsələn , bu hadisənin
şahidi olanlardan bir kimsə daha sonra bu
hadisəni başqalarının yanında danışır . Şahidin
gördüklərini eşidən bir şəxs ( yaxud , kimsələr )
başqalarına danışır. Onların da arasından bir nəfər
( və ya bir neçə nəfər ) başqalarına danışır .
Beləliklə silsilə şəkildə bu olayın xəbəri gəlib çatır
Muslim bin əl- Həccacın zamanına qədər . Muslim
bin əl-Həccac da bu hadisəni götürüb yazır öz
kitabında . Təbii ki , olayın həqiqətən də baş
verdiyini , doğruluğunu sübut etmək üçün gərək
həmin olayı silsilə şəkildə anladan kimsələrin
hamısı doğru etiqada sahib, doğru danışan , dürüst
şəxslər olsunlar ki , Muslim həmin insanlara inanıb
bu olayın doğruluğunu bəyan etsin . Muslim bu
olayı öz “ səhih” ində anladarkən rəvayəti
kimlərdən alması haqqında sənəd də qeyd edib .
Yəni , bu olayı bir şəxs obirindən, o da başqa
şəxsdən , həmin şəxs də kimdənsə eşidib , ta
olayın şahidinə qədər hamısının adını qeyd edib .
Adları qeyd edilən bu insanların hamısı da həm
Muslimin nəzərində, həm də Muslimə etimad
edən sünnilərin nəzərində doğru etiqad sahibi ,
doğru sözlü , etimad ediləcək bir şəxsdir. Hətta bu
rəvayətdə Əbu Bəkrin və Ömərin haqqında deyilən
bu sözləri Əli ( ə) demiş olmasa belə , bu sözlərin
əslində həmin ravilərdən biri , yaxud bir neçəsi
tərəfindən artırılmış olması qəbul edilmiş olsa
belə , yenə də məsələ öz həllini tapmır . Bu zaman
da sual yaranır: Bəs necə olur ki , Əbu Bəkri və
Öməri yalançı , vəfasız , xain , günahkar hesab edən
bu şəxslər bu fikirlərinə görə rafizi hesab edilmir ?
Bundan əlavə, bu fikirlər Əliyə ( ə ) aid deyilsə,
ravilərə aiddirsə , nəyə görə Əlinin ( ə) adından
yalan danışan kimsələr yalançılıqda ittiham
edilmir , əksinə etibarlı şəxslər hesab