Bismilləhi təaala.
Vəhabilər Haqq olan Əhli Şiə'yə "rafizi"deyir.Baxaq nəbdeməkdir↓↓↓

“ Rafizi ” ( ra ,
fə , dad ) sözü
ərəb mənşəli
olub “ tərk
etmək , qəbul
etməmək ,
rədd
etmək ” mənalarını verir . Şiələr barədə işlədilən bu
terminin yaranması haqda müxtəlif mülahizələr
var . Bəzilərinin iddiasına görə, guya İmam
Hüseynin ( ə) nəvəsi , imam Zeynülabidinin ( ə)
oğlu Zeyd bin Əli ( ə) Əməvi hökümətinə qarşı
qiyam edərkən dönəmin şiələri ondan Əbu Bəkrə
və Ömərə nifrət etməsini tələb etmiş , guya Zeyd
bununla razılaşmamış , buna görə şiələr onu tərk
etmişlər. Guya bu olaydan sonra rəqibləri
tərəfindən şiələr öz komandirlərini , başçılarını
qoyub qaçdıqlarına , onu tərk etdiklərinə , ona tabe
olmadıqlarına görə “rafizi ” adlandırılmağa
başlayıblarmış .
Halbuki, bu məlumat yanlışdır. Ancaq buna
baxmayaraq özündə bəzi həqiqətələri əks etdirir .
Zeyd olayında da göstərildiyi kimi şiə
müsəlmanlara rafizi deyilməsinin əsas səbəbi
onların Əbu Bəkr və Ömərin xilafətini , rəhbərliyini
qəbul etməmələridir . Bu gün də şiə
müxaliflərindən , məsələn,
vəhhabilərdən “ rafizi ” sözünün nə anlama
gəldiyini , kimlərə deyildiyini soruşsanız, “Əbu
Bəkr , Ömər və s . dil uzadanlara ,sə habəyə dil
uzadanlara rafizi deyilir” kimi cavablar
alacaqsınız . Doğru , dürüst , insaflı , vicdanlı və
digər müsbət keyfiyyətləri özündə cəm edən bir
insana layiq olmadığı töhmətləri vurub , onu mənfi
eyləmlərdə ( hərəkətlərdə ) ittiham etmək həmin
adama dil uzatmaqdır . Yoxsa , doğru- düzgün
olmayan insanın mənfi xüsusiyyətlərini sadalamaq
niyə ona “ dil uzatmaq” hesab edilsin ki ?
Bir rəvayətin işığında
Əhli - sünnənin iki ən dəyərli hədis alimindən biri
olan İmam Muslim bin əl-Həccacın sünnilər ,
eləcə də vəhhabilər tərəfindən “ səhih” hesab
edilən ( Muslimin öz nəzərində da bu kitabındakı
bütün hədislər səhihdir, doğrudur) kitabında
keçən bir hədisə görə Ömərin xilafəti dönəmində
peyğəmbərimizin ( s .a .s ) əmisi Abbas və Həzrət
Əli ( ə) bir