yoxdur.

2. Məcburi evlilik. Dinimiz qızla oğlanın razılığı əleyhinə kəsilən kəbini etibarsız sayır. Peyğəmbərimiz özü bu qaydanı təcrübi olaraq həyata keçirərək, qızı Fatimə (ə) üçün gələn elçiləri onunla müzakirə edirdi. Fatimənin Həzrət Əli (ə) ilə evliliyi də məhz onun (Fatimənin) razılığı ilə həyata keçmişdi. Xalq arasında yayılmış göbəkkəsdi, beşikkəsdi kimi dəblərin dinimizdə heç bir əsası yoxdur. Ata öz qızı üzərində nə qədər ixtiyar sahibi olsa da, onu ərə verərkən mütləq razılığını soruşmalıdır.

3. Boşanmaya gətirib çıxaran səbəblərdən biri də tərəflərin erkən yaşda ailə qurmalarıdır. Doğrudur, dini mətnlərimizdə erkən evlilik təşviq edilir. Atalar sözümüzdə də deyilir ki, “yuxudan tez qalxan və tez evlənən peşman olmaz”. Amma unutmayaq ki, bir çox tövsiyələr zamana, məkana, şəraitə uyğun olaraq dəyişə bilər. Keçmişdə istər qızların fizioloji və psixoloji durumu, istərsə də oğlanların iqtisadi vəziyyəti erkən gənclik yaşında ailə qurmağa imkan verirdi. Qız ailədə gördüyü tərbiyədən asılı olaraq, evlilik həyatına tez hazır olurdu. Oğlan da mövcud sosial şəraitlə bağlı daha erkən yaşlarında iqtisadi müstəqillik qazanır, ailəsini saxlaya biləcək maddi qazanca sahib olurdu. Təhsil, iş yeri və sairə ilə bağlı indiki qədər problemlər yox idi. İndi isə, həm oğlanların, həm də qızların istər psixoloji, istərsə də sosial cəhətdən yetkinləşməsi əvvəlki dövrlərə nisbətən xeyli gec baş verir. Adət-ənənədə oturuşmuş bəzi yazılmamış qanunlar da burada müəyyən qədər rol oynayır. Ailə qurarkən maddi təminat, yaşayış yeri, cehiz kimi tələblər kifayət qədər ciddi mahiyyət qazanıb.

Bəzən gənclər erkən yaşda öz hisslərinin davamlılığına arxayın olmadan evlənirlər. Bir müddətdən sonra isə öz tərəf-müqabilini bəyənmir, əslində tamam fərqli bir insanla yaşamaq istədiklərini anlayırlar. Oğlanın lazımi maddi bazaya malik olmadan evlənməsi nəticəsində bəzən yeni qurulmuş ailə, tərəflərdən birinin valideynindən maddi cəhətdən asılı olur. Bu da ailə daxilində