(birinci məqalə)

Azərbaycanda boşanmaların sayı artır. Hər il əvvəlki ilə nisbətən daha çox ailə dağılır. Dövlət Statistika Komitəsinin məlumatına əsasən, 2013-cü ildə ölkəmizdə 86.852 evlənmə, 11.730 boşanma faktı qeydə alınıb. Statistika bunu göstərir ki, vətəndaşlarımız evlənməkdənsə, boşanmağa daha həvəsli yanaşırlar. Evlənmə və boşanma saylarının nisbətinə nəzər salsaq, vəziyyətin nə qədər təhlükəli olduğunu görərik. Son on ildə evlənmələrin boşanmalara nisbəti 8,4-dən 7,4-ə enib. Yəni əgər 2003-cü ildə evlənmələr boşanmalardan 8,4 dəfə çox idisə, ötən il 7,4 dəfə artıq olub.

Qeyd edək ki, rəsmi statistikaya əsasən, boşanmaların ən çox faizi evliliyin ilk 5 ili ərzində qeydə alınır. Yəni gənclərimiz ailə həyatının ilk 5 ili ərzində daha çox boşanma riskinə məruz qalırlar. Hətta bəzən hüquqi ədəbiyyatda bu müddəti “risk müddəti” də adlandırırlar. Səbəb budur ki, ailə quran tərəflər hələ bir-birini yaxşı tanımadıqları üçün, çox zaman onları birləşdirən övladın dünyaya gəlməsi gecikdiyi üçün daha asanlıqla ayrılmağa qərar verirlər. Əksinə, bir-birinin xasiyyətini daha yaxından öyrəndikdən, müəyyən çətinlikləri arxada qoyduqdan, oğul-uşaq sahibi olduqdan sonra tərəflər boşanma məsələsinə daha müdrikliklə yanaşırlar.

Bəs boşanmaların əsas səbəbləri nədən ibarətdir? Niyə ailələr, xüsusilə, gənclər tez-tez boşanırlar? Səbəbləri araşdırarkən, mühümlük dərəcəsinə görə əsasən, ağaşıdakılar üzərində durmağı lazım bilirik.

1. Tərəflərin bir-birini yaxşı tanımaması. Adətən, qızla oğlanın bir-birini tanımadığı, görmədiyi, xasiyyətinə bələd olmadığı, ailəsi ilə ünsiyyət qurmadığı zaman erkən boşanma halları geniş vüsət tapır. Məhz buna görə İslam dini naməhrəmlərin ünsiyyəti üzərində nə qədər məhdudiyytlər qoysa da, qızla oğlanın evlənməzdən qabaq bir-birini tanımalarına icazə verir. Şəriət çərçivəsində onların tanış olmalarının, gələcək ailə həyatını müzakirə etmələrinin, bir-birinin fikirləri, zövqü, dünyagörüşü, tələbləri barədə məlumat almalarının maneçiliyi