Gedişlər vardır həyatda..bəzən bir dəfəlik itirərik sevdiklərimizi,bəzən bir müddətlik..bəzisi ömürlük vidalaşar,qısacıq həyatını tamamlayaraq..bəzisi xəstə yanına gəlmiş qonaq kimi..tez gedər..istər yaxşı olsun istər pis..istər yaxın olsun istər uzaq..istər dost olsun istər sevgili..istərsə də ailə..hər gediş bir boşluqdur..qabırğalarının altında bir yerdə yaranan,sonu görünməyən..zamanla yox olmayan bir boşluq..gedənin arxasınca niyə darıxar insan? səbəb o qədərdir ki, sevən biri üçün..öz gülüşünün gözəlliyinə bələd olan biri,həyatına girdiyi bir insanın ömründən bir dəfəlik çıxıb getməyə necə qıya bilər axı ? anlamıram..heçmi yazığı gəlməz geridə qoyduğuna ? heçmi "bu yazıq məndən sonra çox darıxar” deyə düşünməz? söhbəti gözəl olanlar vardır bəzən..saatlarla danış,doymazsan..bəzən sadəcə səssizliyində hüzur tapdıqlarımız..danışmadan səsini eşitdiyimiz..və bir də heç bir sıralamaya qoya bilmədiklərimiz..ifadələrə sığmayan,sözlərdə sıralanmayanlar..toxunmadan sevdiyimiz insanlar..