Kaş ki yanımda ola bilsəydin… Kaş ki səhifələr dolusu acılarımı oxuyub Ağlarkən seyr edə bilsəydim səni… Və kaş ki bilsəydim yaşadığın bütün acıları Yaşaya bilsəydim səninlə bütün xəyallarını Və kaş ki uça bilsəydim səninlə buludların üzərində … Kaş ki oyana bilsəydim səninlə yaşanmamış sabahlara Səninlə silə bilsəydim yaşadığımı zənn etdiyim illəri … Və kaş ki illərə möhtac olmasaydı ürəyim səni unuda bilmək üçün … Bilə bilsəydin sənsizkən necə mahnılarla dərdləşdiyimi Kaş ki heç susmasaydı yazdığın şeirlər Və kaş ki şeiri yaşaya bildiyim qədər yaşaya bilsəydim səni … Kaş ki mən bu qədər vicdanlı olmasaydım Çıxara bilsəydim ürəyimi yerindən Kaş ki bu qədər qorxmasaydım senin keçmişindən … Tutulmasaydım bu qədər gözlərinə Kaş ki heç baxmasaydın üzümə … Və kaş ki mən bu qədər sevməsəydim baharı Kaş ki bir saniyəqoxlasaydın sənə uzatdığım çiçəkləri … Və kaş ki sevə bilsəydin mənim sevdiyim qədər İkinci baharın ola bilsəydim tükənməmiş günlərində … Və kaş ki ölə bilsəydim dodaqlarında … Kaş ki mən soruşmasaydım özümdən nə olacaq halım deyə Və kaş ki uzana bilsəydim dizlərinə və bir şeir oxuya bilsəydin mənə… Kaş ki yana bilsəydim sənin ovuclarında Yanan ürəyimə bir damla suyu çox görməsəydin … Və kaş ki yaşaya bilsəydim səni şeiri yaşadığım qədər … Kaş ki bir şeir olsaydı sevgimin meyvəsi Onu böyüdə bilsəydim səni gözlərkən… Və kaş ki birlikdə biz ola bilsəydik əl-ələ … Və kaş ki dediyin kimi bizi heç kimin tanımadığı bir məkan ola bilsəydi yer üzündə… Və kaş ki “Kaş ki” lər olmasaydı həyatımızda …