Bir nefer heyecanla ora-bura var-gel edirdi. Hiss olunurdu ki, ne ise axtarır.
Bir azdan var-gel etmekden yoruldu ve yol kenarında dayanan avtomobile yaxınlaşdı. Üzünü avtomobilin arxa oturacağında oturan uşağa tutaraq:

— Buraları tanımıram. Parkın yanında yerleşen çörek sexini axtarıram. Bura çox yaxın olduğunu deyirler. Ancaq heç cür tapa bilmirem, — dedi.

Uşaq avtomobilin penceresini axıra qeder açdı. Sonra:

— Men de bura ilk defedir ki, gelirem. Ancaq her halda sağ terefe getseniz, yaxşı olar, — dedi.

O, uşağın bunu haradan bildiyini soruşdu. Uşaq:

— Cöke çiçeklerinin iyini hiss etmirsiniz? Quş sesleri de oradan gelir, — deye gülümsedi.

Adam heyretden donub qalmışdı. Daha sonra uşaq:

— Derinden nefes alsanız, sobadan teze çıxan çöreklerin etrini de hiss ede bilersiniz, — deye davam etdi.

Adam derinden nefes alandan sonra cibinden kağız pul çıxardı. Uşağa vermek isteyende onun kor olduğunu gördü. Uşaq işığa hesret gözlerini ondan gizlemeye çalışaraq:

— Gözlerimi üç il evvel bir qezada itirmişem. Heç olmasa bir defe görmeyi ne qeder çox isterdim? — dedi.

Adam bir anlığa uşağın gösterdiyi terefe baxdı ve:

— Yox, eslinde gözleri görmeyen sen yox, menem, — deye dillendi…