Wexsi heyat haqqinda daniwmaga deymez.. Biz onun haqqinda daniwanda,, o,, artiq wexsi olmur..


Bilərsənmi nə çətindir sevərək yaşamaq? Ona mənimsən deyib qucaqlaya bilməmək.. Nə çətindir həmişə yaxın hiss edib əslində ondan uzaq olmaq..


Heç bir zaman anlaya bilməzsən gedən sevsə getməyi istərdimi? Yaxşı,, ya qalan sevsə,, getməyinə icazə verərdimi?!


"Niyə sevirəm?” – deyə,, sual verməlisən özünə.. Bir cavab tapa bilmədiyin an tənhalaşırsan.. Həqiqətən,, niyə sevirsən? İnsan bir neçə səbəb göstərə bilməlidir..


Qəm dəryasına batıb və təskinlik axtarmağa ehtiyac yoxdur.. O qədər qürurluyam ki,, heç vaxt məni sevməyən birini sevə bilmərəm..


Bezen bir hereket her weyi mehv etmeye bes eder..


Elə insanlar var ki,, adam onlara yaxınlaşıb soruşmaq istəyir: "Beyinsiz yaşamaq çətin deyil ki?!"


Sen evde anani filan tersleyib azarlayirsan.. Amma yetimxanada uwaqlar,, yataqlarinin kenarlarina "Ana" yazirlar..


Bir insanın zekası verdiği cavablardan deyil,, soracağı sorulardan anlaşılır..


« Mən insanları nə irqinə,, nə dininə,, nə də sinfinə görə mühakimə edirəm.. Tək vacib olan,, insanın "insan" olmasıdır və bu mənim üçün kifayətdir..»


Birini heqiqeten sevmek onun xosbextliyi ile xosbext olmaq demekdir..


Heyat bizi dord riyazi emelle sinayar..
Heqiqetlerle vurar.. ayriliqlarla boler.. insanliqdan cixarar.. sonra da "topla ozunu" deyer..


"Kim nə deyirsə desə desin,, tək bir gerçəyi vardır eşqin: Qarşındakının adam olub olmadığını,, aşiqkən deyil,, ayrılarkən anlarsan.."


Bir insan icinnen geleni yazirsa,,
Icinden geden biri vardir..


Əgər həyat olduğu kimi görsənsəydi,, məndə insanları göründüyü kimi sevərdim..


Sehv eden yaxininizi günahlandirmazdan evvel,, onu sehve aparan amilleri nezere alin.. Bizi yixan ayaqqabi deyil,, ayaqqabinin aciq qalmiw ipidir...