Dəniz kənarındakı Ağ Ev!!!
Ayan mağazada satıcı işləyirdi. Bir gün
mağazaya gələn cavan bir oğlan yolu
azdığını söylədi.
- Mən buradan necə çıxa bilərəm???
- Siz hara getmək istəyirsiniz??? - Mən dənizə getmək istəyirdim
amma yolumu azdım.
- Bu döngəni keçin düz gedin yolun sağ
tərəfində bazar yazılıb oradan sola
dönün.
- Çox sağ olun xanım çox minnətdaram. Adım Nihatdır. Bəs sizin???
-Sağ olun- deyə Ayan cavab verir.
Adının gizli qalmasını istəyən qız ona
adını demək istəyirdi amma nədənsə
demədi. Səhəri gün isə gələndə
yenə o oğlan dükanın qarşısında durmuşdu. Əlində olan bir dəstə qırmızı
gül ilə. Qız onu görəcək özünü itirdi
amma nə deyəcəyini bilmədi. Mən
sizə öz minnətdarlığımı bildirmək
istəyirəm. Xahiş edirəm bunu mənə
çox bilməyin. Bəli onların tanışlığı belə başladı. Ayan özünü yuxuda hiss edirdi.
Ona elə gəlirdi ki, o yuxu görür. Axı ola
bilməz mən necədə xoşbəxtəm. O
uşaq vaxtı ana və atasını itirmişdi özü
də nənəsi ilə yaşayırdı. Ehtiyac
üzündən işləyirdi. Amma Nihat çox varlı, adlı sanlı bir ailənin oğlu idi. Nihat
ilk dəfə idi ki, özünü belə xoşbəxt hiss
edirdi. Sanki həyatın mənasını Ayanda
görürdü. Hər gün səhər gül dəstəsi
ilə Ayanı qarşılayırdı. Və nəhayət o
özünü toplayıb Ayana onu sevdiyini dedi. Beləliklə də onlar ailə həyatı
qurdular. Hər şey nağıl kimi idi. Onların
hər günü sevinclə keçirdi. Günlərin
birində Ayanın aldığı xəbər onu çox
sarsıdır. Ayan heç vaxt ana olmayacaq.
Bunun çarəsi yox idi. Ayan hər günü uzuntu içində keçirirdi. Amma nə
etməli olacağa çarə yoxdur. Buna
baxmayaraq Nihat hər gün ona deyirdi,
Ayan mən səni sevirəm əsas budur.
Qismət bu imiş. Allah nə qoyubsa o da
olacaq. Heç ürəyini sıxma o qədər ana sevgisindən məhrum uşaqlar var. Sən
öz analıq sevgini onlardan birinə
verərsən!!! Beləcə illər keçdi. Nihat iş
üçün başqa ölkəyə yollanmalı idi. Onlar
dəniz kənarında gəzirdilər. Ayanın
gözü dəniz kənarındakı ağ evə sataşdı. Evin onundə satılır yazılmışdır. Ayan
Nihata bu evi