insanlar kimi bagriyaniq aglayirdi. Eseble yastigi divara chirpib
ayaga qalxdi. Qarderobu achib chantasini
chixardi, ne eshyasi varsa chantaya yigib
kenara qoydu. Gozunden axan yash
addim atdigi evin her kuncune
damlayirdi. Key hereketlerle pilleri enib ketlerini geyindi, ilk gun eve nece
gelmishdise, ele de gedirdi.. Salona daxil
olub etrafi izlemeye bashladi. Teonun
onun uchun ife etdiyi mahni sanki
qulaqlarinda seslenirdi. Elleri ile qulagini
tutub geri addimlamaga bashladi.. -Seninle bagli hech ne eshitmek
istemirem! Chox sevdiyin qehveyi
gozlerim aglmaqdan kor olmaq uzredi!
Eshit Tariel Huseynzade! Bu sene son
seslenishimdi...
Heyatin aci uzunu gormeyen birinin birden-bire o ani dadmasi chetin idi.
Rena ilk defe bu acilari daddigi uchun,
belke de, bu qeder boyudurdu. İlk defe
qelbi vucuduna sigmirdi. Onu chixarmaq
kenara atmaq isteyirdi. Qishqirsa da,
aglasa da, o hiss, burugluq kechmirdi.. Rena son defe qapini chirpib geleceyini
quracagi eve, onunla dolu xatirelere
baxib chantasini eline aldi. Onun olan
hech neyi goturmemishdi, bir tek uzuyu
chixarmagi unutmushdu. Barmagina
qandallanan, ozunu unutduran uzuk sonraki heyatinda tek tesellisi, tek
sigacagi bir dunya olacaqdi... Karlosh onun gedishin zovqle izledikden
sonra viski bakalin bashina chekib
qoltuguna chokdu. İlk gorduyu gunden
aglindan chixmayan qiz onu etmerem
dediklerini choxdan etdirmishdi. Bu
bashqa bir shey idi..Onun hissleri ne shevet, ne de bashqa bir shey idi. Dost
dediyi insan onun gozunde dushmene
chevrilmishdi. Onlarin bir yashadigi
bildiyi gunden gozune yuxu getmirdi.
Teonun ona toxundugunu dushundukce
deli olmaq uzre idi. İchindeki hirs butun vucudunu ehatelemishdi. Daim uzaqdan
onlari izleyib nezaret altinda saxlayirdi.
Teonun evinin onunde onu izleyerken
onlarin opushune shahid olmushdu. Her
gozunu yumduqda bu menzere ichindeki
sheytani oyadirdi.. -"Eziz dostum!" sen uduzacaqsan.
Olsende, qalsanda uduzacaqsan. Onu
sene vermeyecem! Karlos