ş televiziyalarda canlı
yayımlanacaqdı. Bunlar məni uşaqca
sevindirirdi, kövrəldirdi.
Bu fikirlərlə Kamalgilə qayıtdım.
Kamalın evi Dram teatrın yaxınlığındakı “novastroyka”da üç otaqlı mənzil idi.
Kamal teatr həvəskarı idi. Həmişə
deyərdi ki, evi ona görə yaxınlıqdan
almışam ki, qocalanda təmiz havada
gəzə-gəzə teatra gedə bilim.
Kamal məni görcək: – Fransızlar necə deyir? Jeyn surpriz pur
vu. Sənə bir surprizim var. Keç əyləş,
nahar edək. Muştuluğumu verərsən,
deyərəm. Amma muştuluğunu
gözləmədən Leyla bir saata bizdə
olacaq. Səni görməyə gəlir. Sabah da gedərik rayona, evdəkiləri görərsən,
bir həftə qalarsan, Kürün qırağında bir
toğlu da kəsib, soğan başı vurarıq.
“İnpırtnı” soğan suyum var.
Sevdanın qorxusundan Kamal həmişə
arağa belə sözlər qoşardı. – Eyy, illərlə arxasınca süründüyün
Leylan gəlir. Niyə sevinmədin?
Muştuluq ancaq fransız pulu qəbul
edirəm. Əskinas kolleksiyama “dahi
romançıdan” şax fransız pulu. Bəh- bəh
iyi burnuma gəldi. Kamal məndən bir fransız pulu qoparıb
yeməyə girişdi:
– Bəh, bəh, Sevda, əllərinə sağlıq,
görürsən, cənab Aydınlı? Hamınızdan
ağıllı mən çıxdım, qrupda əli ən dadlı-
duzlu olan qızı mən aldım. Hər şeydə bəxtim gətirib, amma bu nazik belli
ceyran, – əlindəki qədəhə baxa-baxa,
– içimi yandırıb. Cərrah adamam
əvvəllər soyuqqanlı olmaq üçün
içirdim. İndi də şəkər bir yandan, güc
gəliblər mənə. Sevda ərini çox sevirdi. Hələ tələbə
olanda sevgiləri dillərdə əzbər
olmuşdu. Hamı onlara həsəd aparırdı.
Kamal sözə başladı:
– Düz edib həkim olmadın, yoxsa
mənim kimi soğan suyu içməkdən axırın olmuşdu. Əlimdə o qədər
adam ... Yadıma düşəndə ...
Bu vaxtı qapı açıldı, Leyla həmişəki şən
tərzlə içəri daxil oldu, qız vaxtkı
çılğınlığı ilə bədəninin gücünü
pəncəsinə salıb, bir an olsun ara vermədən dolmuş gözləri ilə
boynuma atıldı. Onun bədəninin ətri,
qız təravəti hələ də yerində qalmışdı.
Ciyərlərim bu tanış qoxunu acgözlüklə
özünə çəkdi. Bir anlıq başım gicəlləndi.
Çaşqınlığımı kənara