n onun
yerində oturdu.bu isə həyatda ən son
istəyəcəyim şey idi.buna görə də
onun yanından durub elə Turalın
yanında əyləşdim. Dərs ədəbiyyat dərsi idi.bu dərsə isə
digərlərindən fərqli olaraq biraz
marağım var idi.dərsi keçən isə Günəl
müəllimə idi.dərsimiz isə sevgi şeirləri
haqda idi.müəllim yeni dərs haqqında
məlumat verdikdən sonra birini çağırdı bir şeiri kitabdan oxumaq üçün və
mənim dərsə marağım olduğunu
bildiyi üçün məni yazı taxtasının önünə
çağırdı.kitabı əlimə aldım və bu
bildiyim bir şeir olduğu üçün kitabı aşağı
tutaraq gözlərimi Leylanın gözlərinə dikərək başladım
. .
Nəğmə kimi dodaqlarda ötərəm
Bənövşətək yollarında bitərəm
Hər arzuma istəyimə yetərəm
Əgər əhdi,etibarı saxlasan Bir quş olub pəncərənə qonaram
Heyrət olub baxışında donaram
Məhəbbətdən heykəlini yonaram
Sədaqətli duyğuları saxla sən
Ayrılığın kölgələri üzümdə
Vüsalımın həsrəti var gözümdə Qılınc çəkib ümidimi üzəndə
Hüç olçasa xatirəni saxla sən
Şeiri bitirdikdən sonra isə Leyla yaş
dolu gözlərini yerə dikdi.sanki
qəfəsdə hər tərəfdən sıxılan bir quş
kimi idi.yalnız və hər kəsdən ümidi üzülmüş.Və dərs bitdi.tənəffüsdə çıxıb
həyətdəki skamyada əyləşdim.və
olanlar gözümün qabağına gəldikcə
Leylaya haqq mı verim yoxsa
günahkarmı bilim qərarlaşdıra
bilmirdim.bu anda Leylada yanıma gəlib :
-oturmaq olar?
-oturun elə məndə gedirdim
-qal getmə.məni dinlə bir dəfə sonra
qərar verərsən getmək istəyirsən ya
yox -Lazım deyil.mən hər şeyi
gördüm.eşitdim və ürəyimlə
duydum.əvvəldən yanılmış olan
qəlbim isə ilk dəfə sizi sevmişdi.bu da
sizin sevgi.siz bölmədə məni
göstərərək hər şeyi dediz.indi isə bir də tanımamaq üzərə . . .
Deyib yaşarmış gözümü silib
uzaqlaşdım.ama arxada Leylanın
hönkürtülərini duyurdum.ürəyim
parçalansa da qürurum getməyimi
deyirdi . . . İnşaAllah bəyənərsiz
YAZAR: