olursan
hər şeyi olduğu kimi Turala
danışdım.bizim boşboğaz isə belə görünürki günortanı burda keçirmək
istəyirdi.ard arda o qədər sual verirdiki
məcbur olub evə qaçdım tez.bu gün
evdə çox gözəl əhval ruhiyyə var
idi.artıq ev boşaldılmağa bşlamışdı.görün
ürdük evə də alıcı çıxmışdı.çünki həyətimizdə başqa bir ailə də var
idi.bunlar bir 16-17 yaşlı qız,bir Azəri
ruscasında danışan qadın və nurani
sifətli orta yaşllı bir kişi idi.qadında isə
heç də elə bir sifət yox idi.qaş qabağı
yerlə gedirdi Tural da gəlib çıxdı.onunla söhbət
edəndə köməyə gələcəyini
demişdi.qapıdan içəri girən kimi sanki
onu tok vurdu.qızı görən kimi gözləri
çizgi filmlərdəki kimi az qalmışdı ki
yuvasınnan çıxsın -Salam Tural xoş gəldin
-Bunlar kimdi?
-hə mən də yaxşıyam dedim kinayə
ilə.bunlar yeni ev sahibləridi
-gözəlmiş
-nə? -qız çox gözəldi)
-Allah xoşbəxt eləsin
özümü gülməkdən tuta bilmirdim.Tural
ilə bir qız təsəvvür eləmək olmurdu.o
isə mənim gülməyimə əsəbləşirdi.ev
sahibləri getdikdən sonra biz işə başladıq və artıq saat 18:00 idi.ustaların
da köməkliyi ilə ev boşaldıldı və
maşına yükləndi.yeni evimizə yol
aldıq.məhəlləyə çatdıq.Əlinin və
başqa qonaqsevər yeni qonşularımızın
köməyi ilə əşyaları da boşaltdıq.mənim otağım isə 2-ci
mərtəbədə idi.və burdan çölə baxan
mənzərəni çox sevmişdim.özümü
romanlardakı kimi hiss edirdim.saat artıq
22:00 olduğu üçün əşyaları tam
yerbəyer etmədən tək çarpayıları hazırladıq.ama mənim hələ yuxum
gəlmirdi.hələ öyrəşməyimə vaxt
lazım idi.çarpayı üstündə oturarkən
gözüm gitara sataşdı.məncə yaxşı bir
fikir idi.və götürüb ifa etməyə
başladım Tanıdım sizi!
Aşık olduğum kadın sizdiniz,
ve yine siz bir gün beni kurşuna dizdiniz!
Bekledim sizi; kulağım kapıda, ellerim
duada...
Halbuki siz kalbime izinsiz girmiştiniz! Saydım, kaç yıl geçtiyse aradan!
Anlamsızmış anladım sonradan... Bir kaç resim bana kalan,
Üç beş satır şarkı duyan,
Gitarımdan sesimden, hepsi sen!
Ölüm çözüm diye diye,
Geçer ömrüm bile