TƏK ÖYRƏNDİYİM SEVGİ...
BÖLÜM 5. gəl bir birimizi elə sevəkki
qısqansın eşq bizi,paxıllar bizi
biri var,biri yox eyləməyəkki
hətta anlamasın nağıllar bizi gəl biz bu sevgini yazaq romana
yazaq heç kəs bizi unutmasın qoy
baxmayaq sevgidə çənə,dumana
buludlar,səmalar da ağlasın qoy kim bizi qısqanır,burax qısqansın
sən elə özün ol,gözəl ol,şən ol
biz heç ayrılmayaq,sanki kağızın
bir üzü mən olum,bir üzü sən ol Gördüklərim qarşısında yenə Leylaya
qarşı əvvəlki hisslər oyanmışdı.tək
fərq indi onu sevir olmağım
idi.etdiklərinə baxmayaraq hələ də
sevirdim.Əli mənə qəribə baxışlar ilə
baxaraq -Yaxşısan Murad?
dərindən bir nəfəs alıb güclə də olsa
-Yaxşıyam
deyə bildim.axı mən heç də yaxşı
deyildim.Sevdiyim qız başqası ilə
idi.həmdə əl ələ,göz gözə. -Yaxşı Murad mən gedim daha.inşaAllah
işiniz yaxşı olacaq.
Mən də gözlərimi Leyladan qaçırıb
-Yaxşı hələlik deyib məhəllənin digər
çıxışından çıxdım.başqasının baxdığı o
gözlər mənə baxsın istəmirdim.ya da üzündəki o gülüşü itməsin deyə
etmişdim.başqasına belə olsa.özüm
belə bilmirdim səbəbini.ama ondan tez
zamanda uzaqlaşmaq istəyirdim.
məhəllədən çıxdıqdan sonra əvvəlki
evimizə doğru yol aldım.ilk dəfə idi ki doğma olan,böyüdüyüm o evə başqa
birisi olaraq gedirdim.evin darvazasına
çatanda isə üzümə axır ki bir
gülümsəmə qondu.hətta özümü tuta
bilməyib bir qəh-qəhə çəkdim.Tural
sünnət uşağı geyimində darvazanın qabağında oturub məni gözlüyürdü.
Parıldayan saçları,şəmi müəllim kimi
geyindiyi kostyumu və həyəcanda
sifətində yaranan o ifadə görən heç bir
kəsi güldürməyə bilməzdi.
-Nə olubee Murad? -bu nə geyimdi?niyə bəy kimi
geyinibsən?gülərək deyirdim
-nə var?gülmə
- . . .
-Gülməə.səni gözdüyürəm gəl
girək.gecikəcəyiy yoxsa.qaşqabağlı şəkildə dedi.Deyəsən heç mənə
hesab vermək fikrində deyildi
-bəs gül,şokalad hanı?
-Murad!!! indi daha yüksək səs tonuyla
deyib içəri keçdi
mən də güc bəlaynan özümü toplayıb içəri keçdim.Artıq onlar da əşyaları evə
yerləşdirməklə məşqul