Azıcık aşkım, belasız başım Bırak beni vefasız aşkım Aşkını ellere, dillere ver Ellere değil, kim

Geçtiğimiz yolları arıyor gözüm yine Sanırım şehir uzakta kalıyor Ellerimi uzatsam tutmak isterim

Bak yine kader, sesizce örmüş ağları Biçare gönül, uzanmıyor ki kolları Hep kara haber, get irdi y

Bana huzur veren birini sorsalar Adını söylerdim Geçen o günlerimi geriye alsalar Ah nasıl isterd

Susamış gözlerim bir damla yaşa Ağlayamıyorum eskisi gibi Erirdi sanki derdim Dökülen her damlada

Hatalarım anılarım başucumda Ümit dolu hayallerim avucumda Varlığı ekledim bu yaşıma Benliğim yok

Kimsenin ne söylediği ne seni ne beni bağlamasın Akışına bırak sen herşeyi Kimse bizi yormasın İn

Gün geceye varınca Kar gülleri yakınca Gel haneme usulca Bir fırtına anında Yar ellerin saçımda

Kaldırımlar yine en yakın dostum oldu Yokluğunda savruldum ordan oraya Rüzgarınla senin ektiğin rü

üneşi bilmez ayı bilmez Aşk çölünde zalimi kayıbım ben Haykırmaksa aşkı en ayıbı Kullar arasın