üzbəüz əyləşdi.
Çənəmin altından başımı qaldıraraq qaşlarını çatıb
-sən və heç kim mənə heç bir şey edə
bilməyəcək.mənlə Ieylanı ayıra
bilməyəcəksiz.Leyla sənin yanından
çıxdığı o gün özümə söz verdim.sizə
heç vaxt xoşbəxtlik verməyəcəm.hər şeyi də sən elədin.əllər qurtulanda
halı olacağmı görərik.deyib ayağa durub
çölə çıxdı 5 dəqiqə sonra gələndə
isə
-Hə Murad vaxtdır daha
Deyib yenə öz axmaqca gülümsəmələrindən birini atdı
-şərəfsiz.məni öldürsən belə sənin
xoşbəxtliyin artıq itdi.bitdin sən Vüqar
Yenə gülərək yanıma gəldi və
əyilərək sərt bir ifadə ilə
-yox.mən səni öldürməyəcəm.elə olacaqsanki özün özünü öldürəcəksən
Deyib arxasında gizlətdiyi şprisi boyun
nahiyəmdən vurdu.şpirisin təsiri ilə 5
dəqiqə sonra artıq ətraf
bulanıqlaşdı.hətta ağzım söz
tutmayacaq hala gəlmişdim.ən sonda isə gözlərimi yumdum.
Gözlərimi açanda isə hər tərəfim ağrı
içində idi.ətrafa baxdım xəstəxanada
idim.yanımda isə heç kim yox idi.gözüm
divarda olan təqvimə sataşdı.bu gün
noyabr ayının 1-i idi. Necə necə?mən bir ay burdamı
olmuşdum?bu ola bilməzdi.bəs Vüqar?
bəs mələyim.az sonra həkim və
arxasıyca anam içəri daxil oldu.anamın
sifətində isə mənə yad olan bir ifadə
var idi.rəngi qaçmış və göz yaşları gözündə qurumuşdu
Güclə ağzımı tərpədərək
-Ana nə oldu?
-oğlum çox şükür özünə gəldin
-nə oldu ana?mən hardayam?
Leyla . . .Leyla necədir? -zəstəxanadasan Murad.Leyla da
yaxşıdır.bir azdan gələr
-ana bəs mənə nə olub?özümü çox
yorğun hiss edirəm
Bu an sanki daha da təlaşlanıb
-heçnə oğlum yaxşısan. -ola bilməz ana.nə olub de
-heç nə olmuyub.sadəcə yat . . .
Daha sakit səslə
-nə olub?
-o əclaf sənə bir şpris vurdu
-sora? Gözləri yaşardı və daha ağır sözlərlə
-sənə vurduğu o iynə ilə
Yenə susdu
-ana tez de xahiş edirəm
-səni dəli vəziyyətinə saldı
Deyib ağladı -necə?bəs mən niyə oyanmırdım?
İndi daha qorxu dolu idim
-oyanırdın ama hər kəsə hücum
çəkirdin və sakitləşdirici ilə
yatızdırılırdın yenə
-bəs indi? -indi müvəqqəti olaraq