"Gözləmək…" Baxmayın elə
səkkiz hərf, üç heca, tək söz
olduğuna… nə mənalar
saxlayar içində…
və nə çətin bir sözdür… həm
söyləyən… həm də dedirdən
üçün…
gözləyən gözləyər, gözlədən
gözləyər…
Gözləmək… gözləyərsən əlin
telefonda… bir səs, bir
nəfəs…
indi deyərsən.. indi…
gözləyərsən… gəlməz
kədərlənər… gəlir
sevinərsən…
bir də qəflətən gələnləri
vardır, pat deyə, çalar
telefonun.. dünyalar necə
sənin olar ki…
gələn onsuz da dünyan
deyilmi?…
Gözləmək… gözün yollarda,
qapılarda… bəlkə deyərsən,
bu yoldan qarşıma çıxar..
bu gün də burdan gedim…
gözləyərsən döyülən hər qapı
zəngində onu görməyi…
evini dahi bilmədiyi halda
gözləyərsən… açarsan,
qalarsan eləcə…
və gözləmək çox da hüznlü
bir şeirdir…
Gözləmək… bütün mənliyinlə,
bütün həsrətinlə…
həsrətlərin həsrətdə… həsrət
çəkdirən həsrət deyilmi?…
gözləyərsiniz… bir gün
deyərsən.. gələcək…
getməyəcək…
o an' ın həyəcanı ilə
gözləyərsən… və düşününcə
necə də sevinc bürüyər hər
yanını….
xəyali belə, belə ikən… özü
necə olar deyərsən…
və gözləmək çox da gözəldir
gələcək olan üçün…
Gözləmək, gözləməkdir… və
gözləmək gözləyən ilə
gözlədən arasında bir bağdır
əslində…
Bəzən hüzn olar… bəzən
sevinc və həyəcan…
qərar sizə qalmışdır… hansını
seçsən o mənada
gözləyərsən…
məndən soruşmayın… yazan
mənəm… siz hansı gözləmək
ilə gözləyərsiniz??…