. Arxadan uşağı birinin qucağına aldığın gördüm. Uşağın üzü artıq aydın görünürdü. O qədər ağlamşdı ki, burnu qızarmışdı. Qucağıda olduğu insanla öz aləmində qığıltı ilə danışır gülürdü. Sonra onun boynunu bərk bərk qucaqlayır yenə başını qaldırıb gülür təzədən bir də qucaqlayırdı.. 
- eşitmirsən məni? 
- Hə? 
- Yekə oğlansan bayaqdan söhbət edirəm... 
- Ora bax, uşağı susdurdu yəqin yaxınıdır.. gör necə qucaqlayır qızı.. 
- Qız? Vayy burda da qız tutursan. 
- Yoxx.. heç üzünü görümürəm. sən də başımıza qız düşkünü oldun da.. uşaq.. bilirsən uşaqlar hər adama bu qədər yaxınlıq etməz.. gərək ürəyi təmiz olasan ki, tanımadığı halsa sənin qucağına gələ.. 
- Vayy.. Cavad görürəm uşaq söhbətinə yaman baş qoşmusan, olmaya ata olmaq arzusundasan.. 
- Uşaqlrı sevdiyimi bilirsən..qız.. necə bacardı bunu.. ona bax necə gülür.. nə danşır onunla görəsən. 
- Sənə indi maraqlı gələn qızıdır yoxsa uşaq? 
- Sahib.. bəsdir... 
Sahib yenə öz ampluasında idi. fikri zikri qız arxasınca düşmək.. mən də ondan geri qalmırdım, amma indi məni o qıza çəkən sadəcə körpə ilə qurduğu ünsiyyət oldu.. necə bacardı bunu?. yəqin ki qohumudur deyə düşündüm, amma dayanacağa yaxın qadınla arxası mənə tərəf ola qızın söhbətindən başa düşdüm ki, uşaqla əlaqəsi yoxdur bu qızın. Körpə onun qucağından düşən kimi yenidən ağladı.. Avtobus dayanan kimi pəncərədən boylandım. Dizdən ağa sarafan don, düz ayaqqabı geyinmiş, arxadan saçını sadə şəkildə yığmış orta boylu qız düşdü. əlində nə isə tutmuşdu. Nə qədər cəhd etsəm də qızın üzünü görə bilmədim. Maraqdanmı, yoxsa az əvvəl gördüyüm mənzərədənmi bu qızın kimliyini bilmək istədim. ən azından üzünü görmək. Dəliliyim tutmşdu. 
- Sahib mən burda düşürəm. 
- Hara, çatmamışıq hələ? 
- Sən get, mən gələcəm 
- A kişi hara axı? Nə oldu? Nəsə yaddan çıxdı evdə? 
- Sonra danışarıq.. Burda saxlayın! 
- Bayaqdan düş də.... 
Avtobusun sürücüsü deyinə deyinə tərpəndiyi dayanacağa yaxın saxladı. Tez düşüb yolu keçdim. Qız parka tərəf keçdiyindən qaça