Bölüm 2 

Sözümü deyib getmişdim. Blmirem niye onu sabah gözleyeceyimi dedim.. bütün günüm onu düşünmekle keçdi. Gece içkiyle başımı qatmaq istesem de bembeyaz derili qız ağlımdan çıxmırdı. Xeyalımda onu bezeyib düzeyib en gözel geyimleri geyindirsem de, hetta fikrimde onu soyundursam da onu qadın kimi arzulamırdım. Mende ehtiras hissini oyatmırdı. Toxunduğu hissler tamam yabancı idi.. bu sadece maraq idi yeni? Maraq idise bele bu hissleri öldürmeliydim özümde.. bunu da tek yolu Esini ya da Esmiranı yaxından tanımaq olacaqdı.. Cezalı olduğumdan çox da içib geceni biri ile keçirde bilmedim. Atamın xercliyimi berpa edene qeder ağıllı ev uşağı rolunu oynamalıydım. Şüşede qalan içkini de başıma çekib eve gelmişdim. 
- Oğlum. 
- He ana.. gel.. 
- Yene içib gelmisen? Atan bilse.. 
- Sen demesen bilmez. 
- Menim ağıllı balam, yaraşıqlı oğlum.. ne vaxta qeder bele edeceksen? 
- Neynirem ki? 
- Men de anayam axı. Men de oğlumun xeyir işini görmek isteyirem, men de oğlumun işe güce gedib gelmesini görmek isteyirem. 
- Ta denene oğlumu deyişmek isteyirem de.. Sorry mama.. gerek bunu üçün atamla menimle yanaşı birini de dünyaya getirerdiniz. 
- Abırsız... demekden ki, baş üste ana gör ne deyir.. 
- Ana, yatmaq isteyirem. 
- Amma anan sene qeşeng qız tapıb onun şeklini göstermek isteyir. 
- He, o növbeti şekillerden biri.. 
- Yox bu defe ki, atanın da üreyincedir. 
- Atam evlenir? Boşandığınızı bilmirdim. 
- Cavad bir şeye de ciddi yanaş 
- Menim evleneceyim qızı siz niye beyenirsiniz ki? 
- Oğlum, olduqca imkanlı ailedir. Atan özü eşidende ki, o qızı sene almaq isteyirem az qalırdı sevincinden oynasın.. bilirsen bu aralar işleri yaxşı getmir.. düşündü ki, o aileyle qohum olsaq kömek olarlar bize.. 
- Baxarıq mama... 
Anama bir defelik yox deye bilmezdim küsecekdi ya da başımın etini yeyecekdi, bir defelik he desem seheri günü elçi gedib üzük aparacaqdı. Onu yola vermek en yaxşısıdır. He baxarıq deyirem söhbet de burda bağlanır. 
- Ele hemişe ele deyirsen,

[1] 2 3 ... 6 >>