Bölüm 2 

Sözümü deyib getmişdim. Blmirəm niyə onu sabah gözləyəcəyimi dedim.. bütün günüm onu düşünməklə keçdi. Gecə içkiylə başımı qatmaq istəsəm də bəmbəyaz dərili qız ağlımdan çıxmırdı. Xəyalımda onu bəzəyib düzəyib ən gözəl geyimləri geyindirsəm də, hətta fikrimdə onu soyundursam da onu qadın kimi arzulamırdım. Məndə ehtiras hissini oyatmırdı. Toxunduğu hisslər tamam yabancı idi.. bu sadəcə maraq idi yəni? Maraq idisə belə bu hissləri öldürməliydim özümdə.. bunu da tək yolu Esini ya da Esmiranı yaxından tanımaq olacaqdı.. Cəzalı olduğumdan çox da içib gecəni biri ilə keçirdə bilmədim. Atamın xərcliyimi bərpa edənə qədər ağıllı ev uşağı rolunu oynamalıydım. Şüşədə qalan içkini də başıma çəkib evə gəlmişdim. 
- Oğlum. 
- Hə ana.. gəl.. 
- Yenə içib gəlmisən? Atan bilsə.. 
- Sən deməsən bilməz. 
- Mənim ağıllı balam, yaraşıqlı oğlum.. nə vaxta qədər belə edəcəksən? 
- Neynirəm ki? 
- Mən də anayam axı. Mən də oğlumun xeyir işini görmək istəyirəm, mən də oğlumun işə gücə gedib gəlməsini görmək istəyirəm. 
- Ta denənə oğlumu dəyişmək istəyirəm də.. Sorry mama.. gərək bunu üçün atamla mənimlə yanaşı birini də dünyaya gətirərdiniz. 
- Abırsız... deməkdən ki, baş üstə ana gör nə deyir.. 
- Ana, yatmaq istəyirəm. 
- Amma anan sənə qəşəng qız tapıb onun şəklini göstərmək istəyir. 
- Hə, o növbəti şəkillərdən biri.. 
- Yox bu dəfə ki, atanın da ürəyincədir. 
- Atam evlənir? Boşandığınızı bilmirdim. 
- Cavad bir şeyə də ciddi yanaş 
- Mənim evlənəcəyim qızı siz niyə bəyənirsiniz ki? 
- Oğlum, olduqca imkanlı ailədir. Atan özü eşidəndə ki, o qızı sənə almaq istəyirəm az qalırdı sevincindən oynasın.. bilirsən bu aralar işləri yaxşı getmir.. düşündü ki, o ailəylə qohum olsaq kömək olarlar bizə.. 
- Baxarıq mama... 
Anama bir dəfəlik yox deyə bilməzdim küsəcəkdi ya da başımın ətini yeyəcəkdi, bir dəfəlik hə desəm səhəri günü elçi gedib üzük aparacaqdı. Onu yola vermək ən yaxşısıdır. Hə baxarıq deyirəm söhbət də burda bağlanır. 
- Elə həmişə elə