Bu gün yene de sensizem, yene de çaresiz.
Sensiz xeyalımda senli günlerimi xatırlayıram.
Yeni gencliyimin en gözel günlerini. O, zaman men
bütün arzularımı senin varlığınla qurmuşam. Her
deqiqemi, her saniyemi senin xeyallarınla yaşamışam. Aradan bu qeder vaxt keçmesine
baxmayaraq sensizliye alışa, bununla barışa
bilmirem. Seni azda olsa unutmağı bacarmıram.
Halbuki bunu çox isteyirem. Sen menim heyatımın
menası olmusan. Zaman keçdikce buna daha da
emin oluram. Sen bezen dodağımda bir tebessüm, bezen üreyimde bir ateş, bezen de gözlerimden
axan yaş olmusan. Amma sen hemişe kiçik
qelbimde böyük yer tutmusan. Seni bu gün de bu
deqiqede görsem heç çekinmeden bunları
deyerdim, qarşılıqlı olmasa bele. Meni sevesen
deye deyil, sadece bilesen deye. Seni qelbimden tamamile silmek isteyirem, amma üreyim menden
daha vefalıdır sene. Mehz senin sayende
sevmeyin ne olduğunu bildim. Sevginin şirinliyini
daddım sonu ayrılıq olsada. Sene nifret de ede
bilmirem axı mene qarşı özüne nifret etdirecek
qeder menfi hereket etmemisen. Belke de ele bunun üçün seni çox sevmişem, menim olmasan
da. Yox! Sen menimsen, amma qelbimde. Ancaq
sen deme önemli olan sevgi uğrunda ölmek deyil,
uğrunda öle bilecek sevgiliye sahib olmaqdır.
Önemli olan heyatda en çox şeye sahib olmaq
deyil, en az şeye ehtiyac duymaqdır.