get. 
- Gedə də bilmirəm axı.. 
- Mən amma getməliyəm sağol. 
- Dayan... 
- .... 
- Əsma. 
- ... 
- Niyə bu qədər zəifsən? 
- Necə yəni? 
- Çox zəifsən. Özünü müdafiə edə bilməyəcək qədər zəif.. 
- Getməliyəm. 
- Niyə gözünü qaçırdırsan.. nə gizlədirsən onlarda.. 
- Sağol.. 
- Dur getmə.. bir dəqiqə dayan.. 
- ... 
- Əsma getmə.... 
Qolundan tutub saxlamışdım. Allahım dəli edəcək bu qız məni. Ona toxunmaqla belə heç bir şey hiss etmirəm. əgər bu qıza məni ehtiraz bağlamırdısa nə idi bağlayan.. niyə yazığım gəlirdi bu qıza, niyə onu qorumaq istəyirdim. Dəqiq süvgi deyil bunu bilirəm. bəs nədir bu? Sevgi olsa mən bütünlükdə onu arzulayaram. Əsmanı isə tamam ayrı cür istəyirdim. Yanımda dolansın amma ayağıma dolaşmasın, səsini çxartmasın , amma dönüb baxdığımda qaşırmda görüm.. istədiyim zaman əl atanda onu tutum.. nəydi bu.. bağlılıq? Alışqanlıq? Narkotika kimi əvvəlcə xoş gəlir sonradan bağımlılıq edirdi sanki..bəlkə də hər şey daha pis olmadan çəkilməliydim.. Əsma qolunu əlimdən çxartmağa çalışarkən ovucda çırpınan kəpənəyi xatırladırdı.. 
- Burax incidirsən. 
- Bağışla.. 
Qolunu buraxıb onu seyr edirdim. Acı çəkdiyini gördüm. Qolunu bərk incitmişdim deyəsən. Üz gözünü turşudub göz altı mənə baxırdı. 
- Incitdim. 
Başı ilə hə mənasında işarə verərək baxışlarını yenidən yerə dikdi.. 
- Əsma, sabah yenə gələcəm. 
- Bezmədin. Neçə vaxtıdr gəlib gedirsən. Dedim axı get.. gəlmə bir daha.. 
- Amma mən gəlmək istəyirəm. 
- Olmaz.. gəlmə.. bir daha görməyim səni.. 
Əsma sürətlə evinə doğru yol aldı. Bəlkə də haqlıydı. Ondan əl çəkib getməliydim. Mən aşiq olacaq balanacaq sevəcək biri deyiləm. həmin günü uzaq durmağa qərara aldım. Bacarmışdım da. Artıq bir həftədir öz keçmiş həyatıma bütünlükdə dönmüşdüm. Içki, əyləncə, qızlar.. bir həftə Əsma yadıma belə düşmədi ta ki, barda bir kişi hündürdən “Esi, gəl məni də əyləndir” deyənə qədər. Həmin anda beynimdən vurulmuşa döndüm...geri dönüb arxadan ədalə şəkildə yeriyən gözəl bədənli qadına baxdım.