. Saçları zil qara dalğalı idi. gözəl bədəni, uzun ayaqları varıydı.. masaya əyləməmiş onu qolundan tutub bardan çıxrdım 
- Ey. Neyirsən.. hara? 
- Mənimlə gələcəksən. 
- Burax qolumu.. 
Qızı divara sıxışdırıb ehtirasla öpməyə başladım. O əvvəlcə etiraz etsə də sonradan qarşılıq verdi. Puluna minnət. Nə fərqi var idi onun üçün.. amma mənim üçün var idi.. onun qollarım arasında həzzədən qıvrılarkən mən onun adını çəkəcəkdim. “Esi” deyə müraciət edəcəkdim. Əsmanı unutmaq istəyərkən onunla olduğumu xəyal edib bir fahişəni qadınım edəcəkdim. Ruhunu çirkləndirmək idi bu.. əsmanın, bəyaz kəpənəyin, çobanyastığı qədər sadə çiçəyin ruhunu çirkləndirirdim. O yatağında mışıl mışıl yatarkən mən bir fahişəyə onun adını pıçıldayaraq ehtirasımı söndürəcəkdim. Amma Əsma deyə bilmədim. Sanki Əsma desəm böyük günah işlədəcəkmiş kimi yalnızca Esi....Esi...Əllərimi qızın bədənində gəzdirdikcə adını daha da ehtirasla deyirdim. Qız isə səsimin tonundan qollarımda artıq qıvrılmağa başlamışdı...Səhər oyandığımda yastıqda səpələnən qara dalğalı saçları gördüm. Gecəm çox yaxşı keçmişdi.. qız işini çox yaxşı bacarırdı.. amma Əsma deyildi o.. Əsma əsla öpüşə qarşılıq verəcək, həzdən utanmadan qıvrılacaq biri deyildi. O heç öpüşmək nədir bilməz. Körpədir hələ.. mənim gecələr onun xəyalını kirləndirdiyim körpə... yerimdən qalxıb yerə səpələnmiş paltarlarımı götürüb geyindim. Evə gedib çimib, başımı atıb yatmaq istəyirdim. Gecəni düşünə düşünə taksiyə oturmuşdum. Dilimdə hər Esi dedikcə daha da ehtirasla qızı özümə sıxdığımı, onu öpdüyümü xatırlayırdım. Bu içimdəki yanğını söndürmək idisə kifayət etməmişdi. Çünki Əsma o qadının verə biləcəyi heç nəyi mənə verə bilməzdi. Nə gözəl bədəni var idi.nə öpüşmək üçün gözəl dodaqları nə də sevişdiyim zaman sinəmə tküləcək gur saçları.. heç nəyi yoxuydu... bəs niyə ağlımdan çıxmırdı.. Taksini saxlatdırıb bir az hava alaraq evə getməyə qərara aldım. Yenə düşünə- düşünə gedirdim. Başımı qaldırdığımda Zauru gördüm.. ilk olaraq onun bizim küçədə nə işi