Bir qadını ağlatmaq çox çetin deyil . Qadınlar her şeye ağlaya bilerler: bir filme, bir mahnıya, bir yazıya... Yeni en az kişiler qeder! Amma bir qadını ürekden ağlatmaq çox çetindir. Eger bir qadın ürekden ağlayırsa, ağladan onun üreyine sahib olmuşdur. Amma o üreyin deyerini bilmir ağladan, gözünü bele qırpmadan tek-tek batırar iynelerini üreye! Ve bu zaman böyük bir düyün qalır qadının boğazında. Udquna bilmir, nefes ala bilmir; çünki o böyük düyün canını çox ağrıdır. Gözleri bulanar qadının sonra. "Ağlamayacağam" deyer üreyinde. Amma göz yaşlarına mane ola bilmez. Çünki iynelerin bezileri üreyine çatmışdır ve iyneler batmaqdadır... Bu ağrıya ne qeder mane ola biler ki bir qadın? İnce-ince axar yaşlar gözünden - evvel bir neçe damla, daha sonra ise bir yağış seli kimi... Ve qadın ağlayar; hem de çox! Ele bilmeyin ki, gedene ağlayar qadın! Gedenin gederken qopartdığı yerdir onu ağladan, orada buraxdığı yaradır. O yaranın heç bağlanmayacağını, bağlansa bele yerinin qalacağını biler qadın; ona göre ağlayar. Amma bilirsinizmi, ağlamaq qadınları yetkinleşdirer. Her axan damla daha çox qadın eder qadınları.
Çünki her damla bir dersdir. Bezen qadınlar ağladığı zaman çox insan "Ağlama, niye ağlayırsan? Deymez onun üçün" deyerler. Bilmedikleri üçün bele deyerler. Çünki ürekleri ağrayan qadınlar ağlamazlarsa, ölerler. İçlerindeki zeherdir onları öldüren! Ağlayaraq o zeherden xilas olar qadınlar, yaralarındakı irini temizleyer! Çünki bilirler ki, o irin temizlenmezse, yaraları iltihaba çevriler. Halbuki, çevrilmemesi lazımdır. Ona göre de qadınlar çoxlu ağlayar. Zaman keçer sonra. Qadınlar özlerine sarılmağı öyrenerler. Ümid edirem ki, öyrenerler, yoxsa ruhları azğın yollara çarpar özünü. İten ruhların doğru yolu tapması da yeni ağrılar demekdir. Bunu biler qadınlar, ona göre de axır-evvel öyrenerler özlerine sarılmağı...

Eslinde çox ağlayan qadınlar bir çox şeyden imtina eden qadınlardır. Her damla yetkinleşdirer qadınları, beli, amma yetkinleşdikce o avamca

[1] 2 >>