Narahat oldum. Mənə görə düzəni alt üst olsun istəmirdim. Yəqin ki, onu öpdüyüm üçün qorxmuşdu.. Elə düz eləmişdi.. ən yaxşısını eləmişdi hətta. Bununla da Əsma kitabını bağlamışdım. Qızı incitməyə haqqım yox idi...Amma eqoistliyim.. yox eqositlik də deyil. Bəs nə.. əşii nə fərqi nədir? Mənə o qızdan daha çox şey verəcək qadınlar var. Qat qat çox. Alınmışdımı? Deyəsən hə.. xeyli müddətdir gəzib tozub əyləncəyə davam edirdim. Sahiblə yenə görüşüb bara getdik.. içkilərə təcəzə başlamışdıq ki, Sahib qanımı qaraltdı.. 
- Nə oldu sənin qız? 
- Hansı qız? 
- Nə bilim dəli divanə olmuşdun, tapmaq olmurdu. 
- Səhvin var, mən heç kimdən ötəri dəli divanə olmamışam. 
- Cavad, məndən gizlədirsən.. nəydi adı qızın. Esi? 
- ... 
- Açılışı nə oldu adın? Esmira? 
- Sahib söhbəti dəyiş 
- Adə yekə oğlansan. Niyə gizlədirsən? Denən ki ta itiririk də səni. 
- Dedim ki danışmaq istəmirəm! 
- Keçib dur döy hələ bir. Mən idim axı səhərin gözü açılmamış durub qız arxası ilə gedən. 
- Sahib! Sus artıq.. 
- Nə oldu axı? Dalaşmısınız? Olur sevgililər arasında belə bir şey.. gözəl biri olar. Səni belə başdan çıxardığına görə.. 
- Sahib sus dedim! 
Artıq əsəblərim tarıma çəkilmişdi? Stəkanımı masaya çırpdım. əlimdə sınmışdı. Mən o qızı xatırlamırdım. Axı haradan çıxdı.. niyə unutduğum vaxtda yenə xatırlatmışdılar mənə. Sahiblə daha da dalaşmamaq üçün evə getməyə qərara aldım. Az əvvəlki söhbəti də xatırlamaq istəmirdim çünki yenə onu mənə xatırladacaq, yadıma salacaqdılar. Uzun müddətdir görümrüdüm xatırlamırdım da. Qanım qara olduğundan içəri girəndə heç kimlə salamlaşmadan, paltarlarımı çıxarıb duşa girmək istədim. Şalvarımı yatağa tullayanda cibindən nəsə düşüb səs elədi. Yerə əyilib götürəndə üzərində kəpənək fiquruolan broş gördüm.. bu Əsmaya aid idi.. onu öpdüyüm gün əlimi atıb saçlarını açmışdım. Indi xatırlayıram.. o gedəndə isə broş əlimdə qaldığından fərqində olmadan cibimə atmışdım. Demək hər zaman mənimlə idin Əsma.. Əsma... Əsma..niyə çıxmaq istəmirsən