yaşları yanağından axırdı. Dodaqlarmla onları silmek istediyimde esma başını aşağı salıb yavaşca hıçqırdı. Yazığım geldi o anda ona. Bu qız mene güvenmişdi. Mense onu...mense onu öz çirkli xeyalalrıma bulaşdırırdım. “Bağışla” deye pıldayıb ellerimi çekdim. Onu buraxan kimi ağır addımlarla getmeye başladı. Geriye bele baxmırdı. Deyesen özüme qarşı onda olan sevgini nifrete çevirmişdim. Buna daha çox sevindim. Axır ki, Esma mene esebleşecek o bapbalaca ağzından ağır sözler çıxardaraq gözümde ucaldığı mesum simanı yere vuracaqdı..o ise geri dönüb meyus halda baxırdı.. 
- Bir daha gelme.. xahiş edirem. Çıx get.. 
Olduqca sakit ve temkinle dediyi sözlerden sonra üz dönderib süretle addımladı. Deli olacaqdım. Yenemi yemkinlik ilahi.. axı bu qız melek deyil... bu qız insandır.. zeiflik, zeiflik, zeiflik... bu qeder yeni? İki üçü gün yene eyni vaxtda getsem de bu defe Esma gözüme deymirdi. Artıq bu gün 4 cü gündür ki, derse gelmirdi.. 
- Zaur 
- He.. 
- Bura gel....senden bir şey xahiş edim? 
- Ne? 
- Get mektebe Esmanı soruş. Öyren gör niye gelmir? 
- Esini? 
- He Esini... 
- Yaxşı.. 
Zaur balaca boy toppuş oğlan idi, qaçanda ecaib gülmeli olurdu.. o toppuş yanaqlarından tutub dişlememek üçün adam özünü zorla saxlayırdı. Beş deqiqe sonra eyni şekilde qaça qaça geldi. 
- Ne oldu? 
- Ddeyir ki... 
Zaur tenginefes olduğundan danışa bilmirdi. Bu ise lap hövseleden çıxardırdı meni. 
- Ne deyir? Tez de... 
- Öhööhö... 
- Dur dur... sakit ol. Nefes al tombulu.. az ye de.. bir balaca qaçan kimi tenginefes olursan.. 
- Men tombulu deyilem.. 
- Yaxşı yaxşı hirslenme.. Hardadır Esi? 
- Daha gelmeyecek. 
- Ne?! 
- He. Yerine müellime götürüblr artıq.. 
- Elemi? 
- Indi men onu harda görecem bir de.. 
- Yeke kişisen ağlamaycaqsan ki...gelecek Esma gelecek.. eminem buna.. 
- Söz? 
- Söz.. 
Zaura söz verdim, amma niye bilmirem. Esma daha gelmeyecek.. belke de men de artıq onu sıxışdırmamalıyam.. rahat buraxmalıyam.. Ehemiyyet vermedim desem yalan olar.

<< 1 2 [3] 4 5 ... 7 >>