heyatımdan.. axı sen kimsen.....Ehvalım daha da korlanmışdı. Artıq ne duş almaq ne yemek yemeye hevesim qalmışdı. Yataqda gözümü tumub yatmağı arzuladım yene o geldi gözümün önüne. Ağ libasda. Yene nazik saçlarını bir yere toplamış mene baxırdı. Meyus baxışlarla. Külekde sarafanı esdirirdi.. beynim yene dumanlanmışdı. Seher gedib yene merkeze baş çekecekdim. Belke gelib..orada olmasa mehlesine baş çekecekdim. Bir defe de görüb gedecekdim....bir defelik.. Seher gözümü açanda artıq baş ağrılarım başlamışdı. Anam otağımda yeredağılan geyimlerimi yığırdı.. başımla yanaşı elimin de ağırdığını hiss etdim. Dünenki kesikdendir deye düşünerek elime baxdığımda ovcumda sıxdığım broşu gördüm yene. Nece sıxmışdımsa elimde iz qoymuş artıq ağrıdırdı.. ayağa qalxıb Esmanı göremey gedecekdim. 
- Oğlum şekile baxdın? 
- Baxdım. 
- Nece oldu? Beyendin? 
- Yox.. 
- Nece yox.. gül kimi qızıdır da.. 
- Istemirem. Beyenmedim. 
- Day denene heç baxmamışam ki, bude.. nece qoymuşamsa ele de qalır. 
- Telesirem men. Sonra danışarıq. 
- Qurban sene birce defe bax da.. emisi qızı ile çekdirib şekli bax. 
Anamın elindeki şekile uzaqdan baxanda qanım dondu.. neçe vaxtdır yuxularımda gördüyüm ağ libaslı Esmam şekilden mene baxıb gülümsünürdü.. hemin an qulaqlarım tutulmuşdu ürek döyüntülerimden. Anam artıq ne danışırdı bilmirem. Şekli elinden alıb yaxından baxdım. He sehv salmamışdım Esma idi bu..sonuncu defe gördüyüm meyus baxışlar yox idi bu şekilde. Ilk tanıdğım vaxtlarda olan mesum baxışlar ve utancaqlıq vardı. Başımı anama teref qaldırdığımda nese danışdığını dodaqlarından görürdüm, amma ağlım derk etmirdi.. şekli cibime qoyub evden çıxmışdım. Bütün yol boyu düşündüm. Belke ele doğrudan Esma menim üçün en düzgün insan idi evlenmek üçün. Sakit, sessiz, sebirli....ne olsun ki, gözelliyi yoxdur, qadın kimi mene çox şey vere bilmezdi, amma sadiq ki qalacaqdı.. ne ediremse edim elece qebul edecekdi.. mene de lazım olan bu deyildi? Ağzı var dili yoxdur. Eve gec gelsem, içkili gelsem

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 >>