4 cü bölüm 

Düz 10 gün... 10 gün mən özümə Əsmanı görməyəcəyimə dair söz versəm də, günortaya qədər yatan mən səhərin gözü açılmamış durub onun məhləsinə gedirdim. Uzaqdan seyr edirdim. Heç yaxınlaşmaq da istəmirdim. Sadəcə arxası ilə düşürdüm. Arada bir məni görsə də başını cəld aşağı salıb baxışlarını gizlədirdi. Artıq onu görməyə hər gün gəlirdim, amma uzaqdan..yaxınlaşmırdım daha. Uzaqdan evdən işə işdən evə yola salırdım. Bu qız günün qalan hissəsində nə edir deyə düşünmürdüm də. Yəqin ki, heç nə etmir. Elə zənn edirdim ki, Əsmamnın həyatı sadəcə 2 ya da 3 saatlıq dərs demə vaxtlarıdır. Nə yeyir, nə içir, neçədə yatır, haralara gedir deyə heç vaxt fikirləşmirdim. Mənim üçün Əsma bir kukla kimi idi. Istədiyin yerə qoy orda qalsın. Çünki o deyib gülüb əylənəcək, rəfiqələri ilə haralarasa gəzməyə gedəcək bir tip deyildi. Yəqin ki, valideynləri sərtdir deyə düşünürdüm. Hə bir də....bir də Əsmanın böyüməsini istəmirdim. Çox saf qız idi. Inanırdı hər kəsə.. hələ mən uzaqdan bu qədər yaxından tanımışamsa kim bilir yaxınında olanlar necə tanıyır. Kim bilir kimlər aldatmağa çalışıb. Amma yox. Əsma elə biri idi ki, adam ona nə isə yalan deməyə utanardı.. artıq onun bu halına qıcıqlanırdım. Bu qədər düzgün olma Əsma, bu qədər saf olma.. ağlından keçsin pis fikirlər, sən də arzula kirli xəyalları.. ağ libasın ləkələnsin yolda. Gedərkən yıxıl batsın bütün palçığa... Ləkələn arzularında Əsma.. ləkələn ki, sənə xəyanət edə bilim, sənə yalan deyə bilim, səni sevmədiyim halda yaxınlaşıb səni sevdiyimi deyim.. aldada bilim səni Əsma.. pəri qızı deyilsən sən. Insansan.. İnsan isə səhvsiz olmaz.. et artıq səhvlərini Əsma.. et..... 
Hər gün uzaqdan seyr erməyə davam edirdim Əsmanı.. ara sıra deyəsən təngli donlar geyinirdi, amma mən nədənsə onu ancaq ağ geyinən bilirdim. Nə rəng geyinr geyinsin bu qızın sadəliyini aradan qaldırmır. Cazibəsi yox idi....ya da var idi.. olmasaydı məni buralara bağlamazdı axı.. gecələr qızların qoynunda qarşılayıb səhəri Əsmanın gözlərində