hetta ona xeyanet bele etsem bir defe de olsun sesini çıxartmayacaq... men deyesen lap eqoist olmuşam. Evlenmeden artıq Esmaya xeyanet haqqında düşünürem. Neynim men de beleyem. Bele...Merkezin qarşısına gelende heç kimi görmedim. etrafa boylanıb Zauru axtarsamda göze deymirdi. Mecbur özüm içeri keçib soruşacaqdım. Içeride ise dehlizi silen xadimeçiden başqa heç kes yox idi. Ders vaxtı olduğundan hamı meşğul idi. 
- Salam xala. 
- Aleykuma salam oğlum. 
- Men Esma adında bir müellimeni axtarıram, tanıyırsınız onu? 
- Menim Esma balamı kim tanımır ki.. o buranın çiçeyidir.. 
Xala üzünde ele bir xoş ifade ile dedi ki, özümden asılı olmadan qıcıqlandım. Niye her kes bu qızı bele sevir.. 
- Hardadır o? 
- Neynirsen ki, oğlum? 
- Şey.. balaca qardaşımı onun yanına hazırlığa qoymaq isteyirdim. 
- Aaa yox gözel oğlum, Esma artıq buralara gelmir. Ehh... 
- Niye? Niye çıxıb? 
- Çıxdığını bilirsen? 
- Şeyy.. daha evvel de soruşmuşdum ele demişdiler. Düşündüm belke qayıdıb. 
- Yox menim balam.. qayıtmayıb. Qoymazlar daha gelsin. 
- Niye? 
- Ne sen soruş ne men deyim. 
- Axı ne olub? 
- Oğlum sen qardaşına başqa müellime tap. Esma daha buralara gelmez 
Xala elindeki vedre ilesözünü deyib uzaqlaşdı.. anlamadım niye ele dedi. Men Esmanın menden qaçdığı üçün bir neçe gün gelmeyeceyini zenn ederken Esma doğrudan çıxmışdı. Mehlelerine gedib evin etrafında dolanmağa başladım. Siqaretimi çıxarıb çekerek telefonu qulağımda qoydum ki, danışdığmı düşünsünler. Kimise gözlediyimden şübhe eden olmasın. Amma eve ne giren var idi ne çıxan.. bir saardan çox idi etrafda dolanırdım. Ve birden...birden Esmanı gördüm.. pencereni açıb döşekçeni çırpırdı.. o solğun sima daha da solmuş, arıq bedeni daha da balacalaşmışdı.. gözlerini altı qaralmışdı. Meni görende döşekçesi elinden düşdü. Heyecanla geri çekilib pencereni bağladı. Telefonun çalmağına men de gözümü pencereden çekdim. Anam idi zeng eden. Gah telefona gah pencereye baxıb bir anlıq düşündüm.. Sonradan telefonu qulağıma

<< 1 ... 4 5 [6] 7 >>