5 ci bölüm 

Əsmanı o halda görəndə çox yazığım gəldi.. bu qız niyə bu hala düşüb deyə çox düşnsəm də ağlıma heç nə gəlməmişdi. Sadəcə həmin anda onu bərk bərk qucaqlayıb müdafiə etmək, sıxıntısı dərdi nədirsə onu həll etmək istəyirdim. Əsmaya gülüşdən çox kədər yaraşırdı.. amma kədərlənsin istəmirdim. Anama sözümü deyəndən sonra da çox düşündüm. Mən onu sevmirdim, amma yanımda olsun istəyirdim. Ona toxunmasam belə gözümün önüdə olsun. Baxdığım hər yerdə canlı görüm onu. Evdə hazırlıqlara başlamışdılar. Görəsən Əsma bilsə ona elçi gedəcəyimi o vaxtki hərəkətimi bağışlayar mənim? Bəlkə də bağışlayıb. Hə niyədə yox. Düşündükcə ki,onu qollarımın arasına alacam özümün gülməyi gəlirdi. Bu uşağı, balaca pambıq yumağını necə qadınım edəcəkdim. Mənə nə var ki, mən kişiyəm. Ehtiraslı qadın istədiyimdə onu o andaca tapa bilərdim. Ona görə bunu özümə dərt etmədim. Əksinə bəlkə də dilli dilavət biri olsa əlim qolum bağlanacaq azadlığımdan məhrum olacaqdım. Mənsə buna dözə bilməzdim. Əsmadan uzaq durmağımın səbəbi də bu idi.. Ondan asılı olmaq istəmirdim. Elçi gedəcəyimiz günə qədər bir daha Əsmanı görməyə getmədim. Onun təəcüblü simasını görmək istəyirdim. Səbirsizlənirdim hətta.. qəribə bir əhval var idi o anda məndə. Elçilikdən əvvəl ailə bizi ümumilikdə qonaq çağırmışdı. Ağsaqqaları yığmadan gənclərin də bir birilərini yaxından görmələri üçünmüş.. bilmirlər ki, mən Əsmanı o da məni görüb. Bu bəhanəylə onu yenə görəcəkdim. Bəlkə də şəklimi ona göstəriblər artıq bilir. Bunu ora gedəndə biləcəkdik.. Atam maşını məhlə içində döndərəndə qeyri ixtiyari “ordan yox burdan dönəcəksən, 3 cü evdir” demişdim. Yaxşı ki, həmin an heç biri hardan bildiyimi soruşmadılar. Həyəcanlımı idim bilmirəm.. amma qəribə huzur var idi içimdə.. düzgün qərar vermişdim. Bu dövrdə Əsmadan yaxşı həyat yoldaşı tapmayacaqdım ki, özümə.. nə nazı nə ərköyünlüyü varıydı.. gözəl olmaması bir tərəfdən işimə yarayırdı.. harasa gedəndə mənim arvadıma dönüb baxmayacaqlardı.. çünki o diqqət çəkən geyinməzdi..