n eşitməyəcəyi tərzdə salam verib baxışlarını da qaldırmadan çayları paylamağa başladı. Axı niyə mənə baxmır.. mənəm Əsma Cavadam.. bax mənə.. səni istəməyə gəlmişik, həyat yoldaşım olacaqsan Əsma.. qaldır başını.. içimdən dediyim bu sözləri sanki Əsma eşidirmiş kimi deyirdim. O isə başını qaldırmırdı. Çayı qarşıma qoyanda başını yüngülcə qaldırdı.. Beynimdən vurulmuş kimi oldum yenə.. Əsmanın gözləri... isti baxışlar.....yox idi.. gözləri dolmuş buz kimi baxışlarla mənə baxdı. Cəld başını aşağı salıb otaqdan çıxmaq istədi ki, qadın ona da əyləşməyi təklif etdi.. o da etyrioaz etmədən oturdu. Indi fikir verdim. Əsma qara geyinmişdi.. mən onu daha əvvəl bu rəng geyimdə görməmişdim. Qara yaraşmırdı Əsmaya.. onu daha da arıq zəif göstərirdi.. saçlarını ortadan ayırmış yenə eyni çəkildə arxadan toplamışdı. Görəsən çıxardıb Broşunu versəm heç nə deməzlər ki deyə düşündüm. Gözümü çəkmirdim ondan.. 
- Əsma da bizim qızımız kimidir.. 
- Başın sağolsun qızım.. 
- Niyə? Nə olub ki? 
Sakitcə əyilib anamdan soruşdum. Nə baş verirdi burda. Anam sakitcə əyilib qulağıma pıçıldadı. 
- Atası rəhmətə gedib.. 
- Nə? Bəs bu kişi.. 
- əmisidir də.. 
- əmisi? Başa düşmədim. 
- Yataq xəstəsiydi..bunlarda qalırdı. Buqızı öz qızları kimi böyüdüblər. 
- Atası rəhmətə gedibsə gərək gəlməzdik.. 
- Ondan bizə nə. 
- Necə yəni? 
- Qız bu saat o haydadır mama? 
- əşi qıza nə bizdən. Biz onu istəməyə gəlməmişik ki, o hayda olsun? 
- .....necə yəni? 
- Oğlumuz nəsə istəyir? Əsma gətirər bu saat. 
- Yox.. narahat olmayın. Mənə düşkündür hara gedirik elə mənimlə beləcə pıçıldayıb danışır.. 
Anam araya söz qatsa da eşitmirdim.. necə yəni onu istəməyə gəlməmişik.. bəs mən Əsmanı istəməyə gəldiyimizi... yox yox... mən yuxu görürəm. Hə.. yuxu görürəm sadəcə. .Əsmaya baxanda o əyindəki qara paltarının ətəyini əli ilə didirdi. Gözündə iki damla yaş düşdü əlinə, cəld əlini çevirib paltarına sildi. 
- Əsma qızım, Səidəni çağır gəlsin, qonaqlarımızı salamlasın. 
- Bax oğlum qız gələcək