indi. 
- Nə qızı? 
- Aaaa sənə nə olub? Sənə istəyəcəyimiz qız.. ay parçasıdır elə bil.. özün görəcəksən.. 
Əsma cəld yerindən qalxıb otaqdan çıxdı.. bir neçə dəqiqə sonra yenidən gəlib, sakit səslə başını qaldırmadan “gəlir” dedi.. 
- Otur Əsma.. 
Əsma elə bir robot idi.. otur Əsma, dur Əsma, çay gətir Əsma.. artıq əsəbiləşirdim. əlimdəki sətkanda çayı isti isti ağzıma aldım. Yansamda içimdəki yanğı ondan böyük idi. Bir az sonra içəri uzun zilqara saçlı, dolğun bədənli qız daxil oldu. Üzündə təbəssümlə utanaraq salamlaşdı bizimkilərlə. Mənə üzünü döndərmədən gülmüsəmə ilə başını yellətdi eləcə..gözəl idi həqiqətən. Amma mən hələ bunu həzm edəcək gücdə deyildim. Fikrim Əsmada qalmışdı.. çəkdiyi ağırını gizlətmək məharəti bu qızda nə vaxt formalaşıb belə.. gözünü qarşısında onun əmisi qızını istəməyə gəlmişəm. Görəsən Əsma hansına daha çox üzülüb, atasının ölümünə yoxsa mənim onu yox Səidəni istəməyə gəlməyimə? Hansı daha çox incidir onu bu saat..Mən Əsmaya baxanda belə üzərimdə olan baxışları hiss edirdim. Səidə ara bir başını qaldırıb üzümə baxırdı. Üzüm ona tərəf döndərdiyimdə isə cəld baxışlarını qaçırdırdı.. indi xatırlayıram hə. Əsma ilə şəkildə dayanan o idi.. gözləri gözəl idi, üzü də.. həqiqətən gözəl qız idi.. Əsmadan qat qat gözəl. Udqunub yenə Əsmaya baxdım göz altı.. elə bil nəfəs almırdı Əsma.. sinəsi belə qalxıb enmirdi.. bu halı məni çox üzürdü.. neynəyəcəm mən indi. Nə deyəcəm? Səidəyə yox Əsmaya elçi gəlmişdik deyəcəm.. yoxsa Əsmanı elə olduğu kimi yaddaşımda saxlayıb qaşrımda oturan bu gözəl qızla ailəqurmağa razılaşacaqdım? Səidəni başdan aşağı süzdüm.. bədəni azca dolu idi.. dinəsi iri, dolğun dodaqlar gur saçlar.. tam xoşuma gələn tip...niyə o Əsma deyildi sanki.. niyə Əsma belə görünmürdü ki? Anamın qulağına getmək istədiyim pıçıldadım. O isə göz ağaılrdaraq otumağımı dedi. Amma burdan çıxmalıydım. Nəfəs ala bilmirdim. Əsmanın yerədikilən baxışları məni yandırırdı.. sanki alıb verdiyi nəfəsin ağırlığı mənim üstümdə idi. əlləri ilə