5 ci bölüm 

Esmanı o halda görende çox yazığım geldi.. bu qız niye bu hala düşüb deye çox düşnsem de ağlıma heç ne gelmemişdi. Sadece hemin anda onu berk berk qucaqlayıb müdafie etmek, sıxıntısı derdi nedirse onu hell etmek isteyirdim. Esmaya gülüşden çox keder yaraşırdı.. amma kederlensin istemirdim. Anama sözümü deyenden sonra da çox düşündüm. Men onu sevmirdim, amma yanımda olsun isteyirdim. Ona toxunmasam bele gözümün önüde olsun. Baxdığım her yerde canlı görüm onu. Evde hazırlıqlara başlamışdılar. Göresen Esma bilse ona elçi gedeceyimi o vaxtki hereketimi bağışlayar menim? Belke de bağışlayıb. He niyede yox. Düşündükce ki,onu qollarımın arasına alacam özümün gülmeyi gelirdi. Bu uşağı, balaca pambıq yumağını nece qadınım edecekdim. Mene ne var ki, men kişiyem. Ehtiraslı qadın istediyimde onu o andaca tapa bilerdim. Ona göre bunu özüme dert etmedim. Eksine belke de dilli dilavet biri olsa elim qolum bağlanacaq azadlığımdan mehrum olacaqdım. Mense buna döze bilmezdim. Esmadan uzaq durmağımın sebebi de bu idi.. Ondan asılı olmaq istemirdim. Elçi gedeceyimiz güne qeder bir daha Esmanı görmeye getmedim. Onun teecüblü simasını görmek isteyirdim. Sebirsizlenirdim hetta.. qeribe bir ehval var idi o anda mende. Elçilikden evvel aile bizi ümumilikde qonaq çağırmışdı. Ağsaqqaları yığmadan genclerin de bir birilerini yaxından görmeleri üçünmüş.. bilmirler ki, men Esmanı o da meni görüb. Bu behaneyle onu yene görecekdim. Belke de şeklimi ona gösteribler artıq bilir. Bunu ora gedende bilecekdik.. Atam maşını mehle içinde dönderende qeyri ixtiyari “ordan yox burdan döneceksen, 3 cü evdir” demişdim. Yaxşı ki, hemin an heç biri hardan bildiyimi soruşmadılar. Heyecanlımı idim bilmirem.. amma qeribe huzur var idi içimde.. düzgün qerar vermişdim. Bu dövrde Esmadan yaxşı heyat yoldaşı tapmayacaqdım ki, özüme.. ne nazı ne erköyünlüyü varıydı.. gözel olmaması bir terefden işime yarayırdı.. harasa gedende menim arvadıma dönüb baxmayacaqlardı.. çünki o diqqet çeken geyinmezdi..

[1] 2 3 ... 7 >>