mən isə hələ də ağlımda Səidə yerinə Əsma ilə gəzirdim. Elçilik və nişan baş tutmuşdu. Ailə içində olan nişanda Əsma gözə dəymirdi. Maraq məni bürümüşdü. Nə qədər boylansam da onu görməmişdim. Səidədən söz almaq üçün bəhanə axtarırdım. Necə soruşum ki, şübhələnməsinlər deyə düşünürdüm..amma heç kim də şübhə etməzdi. Kimin ağlına gələrdi ki, Əsma ilə mən tanışam. 
- Səidə 
- Hə.. 
- Bacın hanı gözə dəymir? 
Özüm qəsdən belə soruşmuşdum ki, guya Səidənin yaxınları ilə maraqlanıram.. 
- Bacım? Mənim bacım yoxdur axı.. 
- Qızı deyirəm də.. adı nəydi unutdum.. Əsmaydı deyəsən. 
- Hə, Əsmaa.. o mənim bacım deyil.. əmim qızıdır. 
- Birlikdə böyümüsünzdə bacı kimisiniz ona görə dedim 
- Offf sən Allah.. birlikdə böyümüşük nə olsun. Yazıq atamla anam ona baxmaqdan bezdilər. 
- Hardadır? 
Səidənin lağ lağı tonda danışması məni artıq qıcıqlandırırdı.. söhbəti uzatmadan yenə harda olduğunu soruşdum. 
- Atasının qırxı çıxır.. qəbir üstünə getdi.. anam da qoymadı evə gələ ki, qəbir üstündən bəd ayaqla nişana gəlməsin. Yəqin haralardasa oturub gözləyir ki, nişan bitsin. 
Boğazım düyünlənmişdi.. zorla udqundum. Bu insanlar bu qızı niyə belə alçaldırdılar.. hələ səidənin atası.. qardaşının qırxı çıxır o isə nişan edir...Yazıq Əsma.. kim bilir haralardadır.. görəsən neynir indi... yəqin ki, o cansız bədəni ilə hıçqırırb ağlayır. Ya kimsə təsəlli etmək istəsə onu.. ya incitsə zəifliyini görüb.. yox Əsma.. yox...haralara gedib görəsən. 
- Cavad səninləyəm.. eşitmirsən. 
- Hə? 
- Deyirəm ki, xoşbətsən? 
- Bu haradan çıxdı? 
- ....necə haradan çıxdı? Bu gün bizim nişanımızdır. 
- Səidə mən bir az hava alacam.. 
- Hara? Axı bizi təbrik edir hamı.. 
- Siqaret çəkəcəm.. 
- Məncə siqareti tərgizssən yaxşı olar. 
Səidə bunu elə xüsusi istehza ilə dedi ki, həmin anda dönüb ona olduqca qəzəbli baxdım. 
- Məncələrini saxla özünə.. sənin fikrini soruşmadım.. 
- Mən.. mən..Cavad.. 
- Dedim ki, çıxıram hava alam.. bitdi... 
- Amma.. 
- offf bezdirdinee... 
ən acığım