Qelb sarayımın itmiş şahzadesi 

7 ci bölüm 

Esma elece dayanmış baxırdı.. gördümü deye içim içimi yeyirdi.. niye vecime idi ki, o menim nişanlı olduğumu bilir.. onda niye bele baxır. Baxma ele Esma.. mene sene xeyaneti çoxdan etmişem.. indi yox.. indi sadece gözlerinle gördün.. bamxa o gozlrle mene Esma.. ele baxma.. perdeni çekib içeri keçdi.. göresen çox incitdim onu…seide telefonuma “Seni sevirem” mesajını yazmışdı. Mense heç ne cavab vermeden telefonu kenara tulladım. Otaqda var gel edirdim. Niye narahat idim anlamırdım. Görübse görsün.. burda ne var. o özü dedi ki, men ona heç ne ved etmemişem. vessalam.. şişirdirem her şeyi.. özümü sakitleşdirmek üçün olmayan behaneler uydururdum. Ele bu behanelerle ovunaraq yatmışdım. Yene yuxuda Esmanı gördüm.. bu defe qara geyimde, gözünde keder, yanağında göz yaşı.. mene baxıb başını bulayırdı.. ona yaxınlaşdıqca o uzaqlaşırdı.. içim sıxıldı.. yerimden dik qalxdım.. mene ne olur? Niye beleyem? onu sevmediyem eminem.. bes nedirbu halım. Neyin ezabıdır içimde.. belke de saf bir qıza qarşı haqsızlıq etdiyim üçün idi bu ezab.. qerar verdim çalışdıqca Esmanın gözüne görünmeyim. Amma olmurdu. Ister istemez Seidenin evine gedende qarşılaşırdıq. O olduqca vecsizce davranırdı. Gördüyüm qederi ile o da menimle qarşılaşmamaq üçün elinden geleni edirdi. Amma o yanımda olanda. Gözümün qarşısnda olanda ister istemez ehvalım düzelirdi. Istediyim de bu idi. Men Seideyle evlensem de esma gözümün qarşında olsun. Gizlensin, qaçsın, amma eyni damın altında olduğumu bilmek bes edirdi mene. onun yanımda olanda gevende olduğunu düşünürdüm. Kimse zerer vermez incitmez deye fikirleşirdim. Bir gece yene Seidegilde şam edirdik. Esma başı ağırdığını, yemek yemeyeceyini dedi. Amma süfreni o açırdı. Seide otağına keçmiş Naile xanım Araz beyi qarşılamaq üçün heye çıxmışdı. Esma otağa girende menden başqa heç kimi görmeyince bir anlıq özünü itirdi. Yene baxışlarını qaçırdıb stekanları süreye düzürdü. elleri esdiyinden qabları bir birine

[1] 2 3 ... 5 >>